Bahariya - Historia wersji

Paweł o 14:46, 1 kwi 2026

2026-04-01T14:46:57Z

Paweł: /* Dinozaury */

2025-09-09T10:17:02Z

‎Dinozaury

Paweł o 12:55, 7 wrz 2025

2025-09-07T12:55:19Z

Paweł: /* Dinozaury */

2025-09-01T20:11:48Z

‎Dinozaury

Paweł: /* Paleośrodowisko */

2025-09-01T20:01:30Z

‎Paleośrodowisko

Paweł o 18:45, 1 wrz 2025

2025-09-01T18:45:13Z

Paweł: Coiffard i in., 2025

2025-09-01T05:08:40Z

Coiffard i in., 2025

Paweł: /* Bezkręgowce */

2025-08-30T11:56:14Z

‎Bezkręgowce

Paweł: /* Bezkręgowce */

2025-08-30T11:55:01Z

‎Bezkręgowce

Paweł: /* Paleoflora */

2025-08-30T10:10:08Z

‎Paleoflora

@@ Linia 26: / Linia 26: @@
 ==Historia badań==
 [[Plik:Ernst Stromer.jpg|thumb|[[Ernst Stromer]] stający obok kości udowej prawdopodobnie należącej do ''[[Bahariasaurus]]''. Źródło: [https://commons.m.wikimedia.org/wiki/File:Ernst_Stromer.jpg].]]
-Pierwsze badania nad mezozoicznymi kręgowcami w Egipcie na początku XX wieku prowadzili niemiecki paleontolog [[Ernst Stromer]] oraz austriacko-węgierski kolekcjoner skamieniałości Richard Markgraf. Stromer odbył trzy wyprawy do Egiptu (1902, 1903 i 1910) w trakcie których odkrywał nowe stanowiska i zbierał szczątki kręgowców. Podczas trzeciej z nich, w 1911 roku, udał się do oazy Bahariya. Tam odnalazł pierwsze skamieniałości egipskich dinozaurów. W latach 1912-1914 Richard Markgraf prowadził dalsze wykopaliska w Bahariya, gromadząc bogatą kolekcję skamieniałości, w której znajdował się m.in. [[Spinosaurus|spinozaur]]. Markgraf zebrał również szczątki [[Theropoda|teropoda]] oraz [[Sauropoda|zauropoda]], które potem Stromer opisał jako ''[[Carcharodontosaurus|Carcharodontosaurus saharicus]]'' (okaz z Egiptu znany dziś jako ''[[Tameryraptor|Tameryraptor markgrafi]]'') oraz ''[[Aegyptosaurus|Aegyptosaurus baharijensis]]''. Po jego śmierci w 1916 zbiory wciąż stopniowo trafiały do Monachium, aż do 1922 roku. Niestety znaczna część kolekcji Stromera została zniszczona 24 kwietnia 1944 roku podczas bombardowania Monachium przez Królewskie Siły Powietrzne (Royal Air Force). Nowe prace badawcze w formacji Bahariya rozpoczęto w latach 70. i 80. XX wieku przez Uniwersytet Techniczny w Berlinie (Technische Universität Berlin). Później Uniwersytet w Pensylwanii (University of Pennsylvania) zainicjował Bahariya Dinosaur Project, w ramach którego odkryto m.in. ''[[Paralititan|Paralititan stromeri]]''. Ostatnio intensywne badania prowadzi również Uniwersytet w Mansurze zarówno w [[formacja|formacji]] Bahariya, jak i w młodszej formacji [[Quseir]] (Augustin i in., 2023).
+Pierwsze badania nad mezozoicznymi kręgowcami w Egipcie na początku XX wieku prowadzili niemiecki paleontolog [[Ernst Stromer]] oraz austriacko-węgierski kolekcjoner skamieniałości Richard Markgraf. [[Stromer]] odbył trzy wyprawy do Egiptu (1902, 1903 i 1910) w trakcie których odkrywał nowe stanowiska i zbierał szczątki kręgowców. Podczas trzeciej z nich, w 1911 roku, udał się do oazy Bahariya. Tam odnalazł pierwsze skamieniałości egipskich dinozaurów. W latach 1912-1914 Richard Markgraf prowadził dalsze wykopaliska w Bahariya, gromadząc bogatą kolekcję skamieniałości, w której znajdował się m.in. [[Spinosaurus|spinozaur]]. Markgraf zebrał również szczątki [[Theropoda|teropoda]] oraz [[Sauropoda|zauropoda]], które potem Stromer opisał jako ''[[Carcharodontosaurus|Carcharodontosaurus saharicus]]'' (okaz z Egiptu znany dziś jako ''[[Tameryraptor|Tameryraptor markgrafi]]'') oraz ''[[Aegyptosaurus|Aegyptosaurus baharijensis]]''. Po jego śmierci w 1916 zbiory wciąż stopniowo trafiały do Monachium, aż do 1922 roku. Niestety znaczna część kolekcji Stromera została zniszczona 24 kwietnia 1944 roku podczas bombardowania Monachium przez Królewskie Siły Powietrzne (Royal Air Force). Nowe prace badawcze w formacji Bahariya rozpoczęto w latach 70. i 80. XX wieku przez Uniwersytet Techniczny w Berlinie (Technische Universität Berlin). Później Uniwersytet w Pensylwanii (University of Pennsylvania) zainicjował Bahariya Dinosaur Project, w ramach którego odkryto m.in. ''[[Paralititan|Paralititan stromeri]]''. Ostatnio intensywne badania prowadzi również Uniwersytet w Mansurze zarówno w [[formacja|formacji]] Bahariya, jak i w młodszej formacji [[Quseir]] (Augustin i in., 2023).
 ==Litologia==

@@ Linia 60: / Linia 60: @@
 ''[[Bahariasaurus|Bahariasaurus ingens]]'' <ref name=Stromer1934>Stromer, E. (1934). "Ergebnisse der Forschungsreisen Prof. E. Stromers in den Wüsten Ägyptens. II. Wirbeltier-Reste der Baharije-Stufe (unterstes Cenoman)." 13. Dinosauria. Abhandlungen der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Mathematisch-naturwissenschaftliche Abteilung n.f., 22: 1-79</ref><ref>Cau, A., & Paterna, A. (2025). "Beyond the Stromer's Riddle: the impact of lumping and splitting hypotheses on the systematics of the giant predatory dinosaurs from northern Africa". Italian Journal of Geosciences, 144(2), 162-185.  [[doi:10.3301/IJG.2025.10]]</ref>
+|
-kilka osobników
+kilka okazów
+|
 Bardzo duży teropod o niepewnej pozycji systematycznej. Cały materiał kopalny uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej.
@@ Linia 87: / Linia 87: @@
 ''[[Spinosaurus|Spinosaurus aegyptiacus]]'' <ref>Stromer, E. (1915). "Ergebnisse der Forschungsreisen Prof. E. Stromers in den Wüsten Ägyptens. II. Wirbeltier-Reste der Baharije-Stufe (unterstes Cenoman). 3. Das Original des Theropoden ''Spinosaurus aegyptiacus'' nov. gen., nov. spec". Abhandlungen der Königlich Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Mathematisch-physikalische Klasse, 28, 1-32</ref><ref name=Stromer1934></ref><ref name=Smith2006>Smith, J. B., Lamanna, M. C., Mayr, H., & Lacovara, K. J. (2006). 'New information regarding the holotype of ''Spinosaurus aegyptiacus'' Stromer, 1915". Journal of Paleontology, 80(2), 400-406. [https://www.cambridge.org/core/journals/journal-of-paleontology/article/abs/new-information-regarding-the-holotype-of-spinosaurus-aegyptiacus-stromer-1915/9FDDB86D49787D067B6830F8F4BC0AEB]</ref>
+|
-dwa osobniki
+dwa okazy
+|
 Jeden z najbardziej znanych [[Spinosauridae|spinozaurydów]] i jednocześnie wszystkich nieptasich dinozaurów. Materiał kopalny uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej.

@@ Linia 23: / Linia 23: @@
 ==Etymologia==
 Nazwa formacji wywodzi się od Oazy Baharija znajdującej się w Pustyni Zachodniej, gdzie odsłaniają się jej osady.
 ==Litologia==
@@ Linia 603: / Linia 607: @@
 <small>
 Abdelhalim, L. A., Mansour, A., Tahoun, S. S., Abdelrahman, K., & Wagreich, M. (2025). "Paleoenvironmental and paleoclimatic trends during the early-middle Cenomanian in northeastern Africa (Egypt): Insights from palynomorph and palynofacies analyses". Review of Palaeobotany and Palynology, 335, 105297. [[doi:10.1016/j.revpalbo.2025.105297]]
 Catuneanu, O., Khalifa, M. A., & Wanas, H. A. (2006). "Sequence stratigraphy of the Lower Cenomanian Bahariya Formation, Bahariya Oasis, Western Desert, Egypt". Sedimentary Geology, 190(1-4), 121-137. [[doi:10.1016/j.sedgeo.2006.05.010]]

@@ Linia 90: / Linia 90: @@
 |-
+|
-[[Tameryraptor|Tameryraptor markgrafi]] <ref>Stromer, E. (1931). "Wirbeltier-Reste der Baharije-Stufe (unterstes Cenoman). 10. Ein Skelett-Rest von Carcharodontosaurus nov. gen. Abhandlungen der Bayerischen Akademie des Wissenschaften". Mathematisch-naturwissenschaftliche Abteilung, 9, 1-23.</ref><ref>Kellermann, M., Cuesta, E., & Rauhut, O. W. M. (2025). "Re-evaluation of the Bahariya Formation carcharodontosaurid (Dinosauria: Theropoda) and its implications for allosauroid phylogeny". PLoS ONE 20(1):e0311096. [[doi:10.1371/journal.pone.0311096]]</ref>
+''[[Tameryraptor|Tameryraptor markgrafi]]'' <ref>Stromer, E. (1931). "Wirbeltier-Reste der Baharije-Stufe (unterstes Cenoman). 10. Ein Skelett-Rest von Carcharodontosaurus nov. gen. Abhandlungen der Bayerischen Akademie des Wissenschaften". Mathematisch-naturwissenschaftliche Abteilung, 9, 1-23.</ref><ref>Kellermann, M., Cuesta, E., & Rauhut, O. W. M. (2025). "Re-evaluation of the Bahariya Formation carcharodontosaurid (Dinosauria: Theropoda) and its implications for allosauroid phylogeny". PLoS ONE 20(1):e0311096. [[doi:10.1371/journal.pone.0311096]]</ref>
+|
 SNSB-BSPG 1922 X 46 - niekompletny szkielet

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 ==Paleośrodowisko==
 [[Plik:Bahariya Formation McAfee.jpg|thumb|Rekonstrukcja paleośrodowiska wraz ze zwierzętami odnalezionymi w formacji Bahariya. Autor: Andrew McAfee. Źródło: Salem i in., 2022 [https://royalsocietypublishing.org/doi/10.1098/rsos.220106]]]
-Paleośrodowiskiem formacji Bahariya były głównie środowiska rzecznych (delty) oraz obszary przybrzeżne płytkiego pradawnego Morza Tetydy. Wraz z biegiem czasu klimat ulegał zmianom. W dolnej i środkowej części formacji był ciepły i wilgotny, natomiast w górnej bardziej suchy. Średnie opady w przeciągu roku mogły wynosić ok. 2000 mam, choć ta wartość mogła być niższa. W związku z tym roślinność na początku była typowa dla terenów wilgotnych: paprocie, rośliny iglaste (Taxodiaceae, Araucariaceae). Jednak z upływem czasu pojawiała się roślinność tolerująca susze (''Elaterates'', ''Ephedra'' Cheirolepidiaceae). Gorący klimat oraz wysokie stężenie tlenu w cenomanie powodowały również częste pożary roślinności. Najczęściej paliły się paprocie, których zwęglone skamieniałości odnajdywano w dolnej i środkowej części formacji Bahariya. Zjawiska te często zaburzały pradawne ekosystemy lądowe (Abdelhalim i in., 2025; El Afty i in., 2023a; 2019).
+Paleośrodowiskiem formacji Bahariya były głównie środowiska rzecznych (delty) oraz obszary przybrzeżne płytkiego pradawnego Morza Tetydy. Wraz z biegiem czasu klimat ulegał zmianom. W dolnej i środkowej części formacji był ciepły i wilgotny, natomiast w górnej bardziej suchy. Średnie opady w przeciągu roku mogły wynosić ok. 2000 mam, choć ta wartość mogła być niższa. W związku z tym roślinność na początku była typowa dla terenów wilgotnych: paprocie, rośliny iglaste (Taxodiaceae, Araucariaceae). Jednak z upływem czasu pojawiała się roślinność tolerująca susze (''Elaterates'', ''Ephedra'' Cheirolepidiaceae). Gorący klimat oraz wysokie stężenie tlenu w cenomanie powodowały również częste pożary roślinności. Najczęściej paliły się paprocie, których zwęglone skamieniałości odnajdywano w dolnej i środkowej części formacji Bahariya. Żywioły powodowały duże spustoszenia wśród ekosystemów lądowych (Abdelhalim i in., 2025; El Afty i in., 2023a; 2019).
 ==Paleofauna==

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 ==Paleośrodowisko==
 [[Plik:Bahariya Formation McAfee.jpg|thumb|Rekonstrukcja paleośrodowiska wraz ze zwierzętami odnalezionymi w formacji Bahariya. Autor: Andrew McAfee. Źródło: Salem i in., 2022 [https://royalsocietypublishing.org/doi/10.1098/rsos.220106]]]
-Paleośrodowiskiem formacji Bahariya były głównie środowiska rzecznych (delty) oraz obszary przybrzeżne płytkiego pradawnego Morza Tetydy. Wraz z biegiem czasu klimat ulegał zmianom. W dolnej i środkowej części formacji był ciepły i wilgotny, natomiast w górnej bardziej suchy. Średnie opady w przeciągu roku mogły wynosić ok. 2000 mam, choć ta wartość mogła być niższa. W związku z tym roślinność na początku była typowa dla terenów wilgotnych: paprocie, rośliny iglaste (Taxodiaceae, Araucariaceae). Jednak z upływem czasu pojawiała się roślinność tolerująca susze (''Elaterates'', ''Ephedra'' Cheirolepidiaceae). Gorący klimat oraz wysokie stężenie tlenu w cenomanie powodowały również częste pożary roślinności. Najczęściej paliły się paprocie, których zwęglone skamieniałości odnajdywano w dolnej i środkowej części formacji Bahariya (Abdelhalim i in., 2025; El Afty i in., 2023; 2019).
+Paleośrodowiskiem formacji Bahariya były głównie środowiska rzecznych (delty) oraz obszary przybrzeżne płytkiego pradawnego Morza Tetydy. Wraz z biegiem czasu klimat ulegał zmianom. W dolnej i środkowej części formacji był ciepły i wilgotny, natomiast w górnej bardziej suchy. Średnie opady w przeciągu roku mogły wynosić ok. 2000 mam, choć ta wartość mogła być niższa. W związku z tym roślinność na początku była typowa dla terenów wilgotnych: paprocie, rośliny iglaste (Taxodiaceae, Araucariaceae). Jednak z upływem czasu pojawiała się roślinność tolerująca susze (''Elaterates'', ''Ephedra'' Cheirolepidiaceae). Gorący klimat oraz wysokie stężenie tlenu w cenomanie powodowały również częste pożary roślinności. Najczęściej paliły się paprocie, których zwęglone skamieniałości odnajdywano w dolnej i środkowej części formacji Bahariya. Zjawiska te często zaburzały pradawne ekosystemy lądowe (Abdelhalim i in., 2025; El Afty i in., 2023a; 2019).
 ==Paleofauna==
-Fauna formacji Bahariya wyróżniała się na tle innych obszarów dawnej Gondwany i charakteryzowała się wyjątkowo dużą bioróżnorodnością. Głównymi drapieżnikami żyjącmi w Oazie Baharija były [[Carcharodontosauridae|karcharodontozaurydy]] oraz [[Spinosauridae|spinozaurydy]]. Obok nich żyły mniejsze [[Abelisauroidea|abelizauroidy]]. Zapewne spinozaurydy zajmowały inne nisze ekologiczne niż karcharodontozaurydy, dzięki czemu nie musiały konkurować o pokarm. Według Kellermanna i in. (2025) teropody z formacji Bahariya nie były zbyt blisko spokrewnione z grupą [[Kem Kem]] jak dotychczas sądzono. Z kolei wśród roślinożerców dominowały [[Sauropoda|zauropody]] z grupy Titanosauria. W przestworzach latały pterozaury, a zbiorniki wodne zamieszkały plezjozaury, żółwie, łuskonośne, krokodylomorfy (część z nich również na lądzie), ryby oraz bezkręgowce.
+Fauna formacji Bahariya wyróżniała się na tle innych obszarów dawnej Gondwany i charakteryzowała się wyjątkowo dużą bioróżnorodnością. Głównymi drapieżnikami żyjącymi w Oazie Baharija były [[Carcharodontosauridae|karcharodontozaurydy]] oraz [[Spinosauridae|spinozaurydy]]. Obok nich żyły mniejsze [[Abelisauroidea|abelizauroidy]]. Zapewne spinozaurydy zajmowały inne nisze ekologiczne niż karcharodontozaurydy, dzięki czemu nie musiały konkurować o pokarm. Według Kellermanna i in. (2025) teropody z formacji Bahariya nie były zbyt blisko spokrewnione z grupą [[Kem Kem]] jak dotychczas sądzono. Z kolei wśród roślinożerców dominowały [[Sauropoda|zauropody]] z grupy Titanosauria. W przestworzach latały pterozaury, a zbiorniki wodne zamieszkały plezjozaury, żółwie, łuskonośne, krokodylomorfy (część z nich również na lądzie), ryby oraz bezkręgowce.
 ===Dinozaury===
@@ Linia 481: / Linia 481: @@
 zęby
+|
-Przedstawiciel grupy Lamniformes (rekiny). Gatunek ten został odnaleziony również w Stanach Zjednoczonych, Francji, Hiszpanii, Portugalii, Maroku, Libii, Libanaie, Nigerii, Angoli oraz Japonii.
+Przedstawiciel grupy Lamniformes (rekiny). Gatunek ten został odnaleziony również w Stanach Zjednoczonych, Francji, Hiszpanii, Portugalii, Maroku, Libii, Libanie, Nigerii, Angoli oraz Japonii.
 |-
+|
@@ Linia 592: / Linia 592: @@
 ==Paleoflora==
-[[Plik:Bahariya plants.PNG|thumb|Schemat przedstawiający wybrane morfotypy roślin z formacji Bahariya. Źródło: El Atfy i in., 2023 [https://doi.org/10.1371/journal.pone.0281008]]]
+[[Plik:Bahariya plants.PNG|thumb|Schemat przedstawiający wybrane morfotypy roślin z formacji Bahariya. Źródło: El Atfy i in., 2023a [https://doi.org/10.1371/journal.pone.0281008]]]
-Roślinność formacji Bahariya cechowała się dużą różnorodnością. Znanych jest 30 rodzajów, z czego część z nich należała do megaflory. Część roślin nie została jeszcze w pełni opisana. Obecnie wyróżnia się pięć typów zbiorowisk roślinności. W środowiskach bagiennych dominowały rośliny wodne, takie jak lotosowate (Nelumbonaceae), paprocie wodne (Salviniaceae i Marsileaceae), a także słonolubne jednoliścienne oraz dużo drzew. Roślinność nadrzeczną stanowiły okrytonasienne, prawdopodobnie z paprociami tolerującymi wilgotne podszycia. Na otwartych terenach rosły niskie rośliny, w tym paprocie. Lasy na słabych glebach tworzyły przedstawiciele Araucariaceae, ''Cycadales'', ''Gnetales'', a być może też ''Ginkgoales'' i niektóre rośliny okrytonasienne. Podszycie takich lasów mogły stanowić paprocie zarodnikowe (Anemiaceae), które były zdolne do przetrwania na glebach suchych i ubogich. Z kolei roślinność nadbrzeżna była przystosowana do okresowych zalewów wodami słonymi lub słonawymi. W takich środowiskach dominowały rośliny z rodzaju ''Weichselia'', mogły także rosnąć przedstawiciele Cheirolepidiaceae (znane z pyłku Classopollis) i miłorzęby (''Ginkgoales'') (Ijouiher, 2016; El Afty i in., 2023).
+Roślinność formacji Bahariya cechowała się dużą różnorodnością. Znanych jest 30 rodzajów, z czego część z nich należała do megaflory. Część roślin nie została jeszcze w pełni opisana. Obecnie wyróżnia się pięć typów zbiorowisk roślinności. W środowiskach bagiennych dominowały rośliny wodne, takie jak lotosowate (Nelumbonaceae), paprocie wodne (Salviniaceae i Marsileaceae), a także słonolubne jednoliścienne oraz dużo drzew. Roślinność nadrzeczną stanowiły okrytonasienne, prawdopodobnie z paprociami tolerującymi wilgotne podszycia. Na otwartych terenach rosły niskie rośliny, w tym paprocie. Lasy na słabych glebach tworzyły przedstawiciele Araucariaceae, ''Cycadales'', ''Gnetales'', a być może też ''Ginkgoales'' i niektóre rośliny okrytonasienne. Podszycie takich lasów mogły stanowić paprocie zarodnikowe (Anemiaceae), które były zdolne do przetrwania na glebach suchych i ubogich. Z kolei roślinność nadbrzeżna była przystosowana do okresowych zalewów wodami słonymi lub słonawymi. W takich środowiskach dominowały rośliny z rodzaju ''Weichselia'', mogły także rosnąć przedstawiciele Cheirolepidiaceae (znane z pyłku Classopollis) i miłorzęby (''Ginkgoales''). W stanowisku Naqb as Sallam odnaleziono szczątki roślin okrytonasiennych, które zachowały się w osadach zalewowych. Ich obecność wskazuje, że w paleośrodowisku formacji Bahariya dominowały rośliny okrytonasienne (Ijouiher, 2016; El Afty i in., 2023a; 2023b).
 Na podstawie dodatkowej analizy flory z omawianej formacji zauważono zależność między trzema zespołami roślinnymi a charakterem osadów. Zespoły laurolistne występowały w piaskowcach, zespoły wodne (m.in. rośliny podobne do lotosów) tworzyły się w okolicach zbiornikach wodnych a zespoły lądowe (np. rośliny podobne do pałki wodnej, paprocie) były związane z mułowcami. Flora Bahariya była podobna do innych z Gondwany, co wskazuje na istnienie dwóch typów stref roślinności: wilgotnej oraz suchej. Jest to zgodne z danymi sedymentologicznymi. Zatem środowisko kształtowało się w strefie klimatu ciepłego i wilgotnego, przerywanego okresami znacznie suchszymi (Coiffard i in., 2025).
@@ Linia 610: / Linia 610: @@
 El Atfy, H., Anan, T., Jasper, A., & Uhl, D. (2019). "Repeated occurrence of palaeo-wildfires during deposition of the Bahariya Formation (early Cenomanian) of Egypt". Journal of Palaeogeography, 8(1), 28. [[doi:10.1186/s42501-019-0042-6]]
-El Atfy, H., Coiffard, C., El Beialy, S. Y., & Uhl, D. (2023). "Vegetation and climate change at the southern margin of the Neo-Tethys during the Cenomanian (Late Cretaceous): Evidence from Egypt". PLoS One, 18(1), e0281008. [[doi:10.1371/journal.pone.0281008]]
+El Atfy, H., Coiffard, C., El Beialy, S. Y., & Uhl, D. (2023a). "Vegetation and climate change at the southern margin of the Neo-Tethys during the Cenomanian (Late Cretaceous): Evidence from Egypt". PLoS One, 18(1), e0281008. [[doi:10.1371/journal.pone.0281008]]
 Khalifa, M. A., & Catuneanu, O. (2008). "Sedimentology of the fluvial and fluvio-marine facies of the Bahariya Formation (early Cenomanian), Bahariya Oasis, Western Desert, Egypt". Journal of African Earth Sciences, 51(2), 89-103. [[doi:10.1016/j.jafrearsci.2007.12.004]]

@@ Linia 589: / Linia 589: @@
 ===Bezkręgowce===
-Znanymi grupami bezkręgowców z formacji Bahariya są ślimaki, koralowce (''Exogyra'' [[sp.]], ''Nucula'' [[sp.]], ''Cardium'' [[sp.]], ''Gastrochaena'' [[sp.]] i ''Ostrea flabellata''), amonity (''Neolobites vibrayeanus'' i ''Baculites'' [[sp.]]), kraby (Necrocarcinidae) oraz małżoraczki (''Amphicytherura sexta'', ''Anticythereis gaensis'', ''Bairdia bassiounii'', ''Bairdia elongata'', ''Bairdia'' [[sp.]] A, ''Bairdia'' [[sp.]] B, ''Brachycythere ledaforma porosa'', ''Bythoceratina avnonensis'', ''Bythoceratina tamarae'', ''Bythocypris eskeri'', ''Cythereis algeriana'', ''Cythereis bicornis levis'', ''Cythereis canteriolata'', ''Cytherella ovata'', ''Cytherella paenovata'', ''Cytherella parallela'', ''Cytherella sulcata'', ''Fabanella'' [[sp.]], ''Fabanella'' [[sp.]], ''Loxoconcha clinocosta'', ''Loxoconcha fletcheri'', ''Looneyella sohni'', ''Metacytheropteron berbericum'', ''Ovocytheridea caudata'', ''Ovocytheridea producta'', ''Ovocytheridea reniformis'', ''Paracypris acutocaudata'', ''Paracypris angusta'', ''Paracypris mdaouerensis'', ''Paracypris triangularis'', ''Pterigocythere raabi'', ''Veeniacythereis jezzineensis'' i ''Xestoleberis obesa''), które były najbardziej zróżnicowaną grupą stawonogów. Owady były rzadko odnajdywane, choć są znane liście, na których była widoczna ich działalność. Z formacji Bahariya są znane również fragmentaryczne szczątki homarów (Ijouiher, 2016).
+Znanymi grupami bezkręgowców z formacji Bahariya są ślimaki, koralowce (''Exogyra'' [[sp.]], ''Nucula'' [[sp.]], ''Cardium'' [[sp.]], ''Gastrochaena'' [[sp.]] i ''Ostrea flabellata''), amonity (''Neolobites vibrayeanus'' i ''Baculites'' [[sp.]]), kraby (Necrocarcinidae) oraz małżoraczki (''Amphicytherura sexta'', ''Anticythereis gaensis'', ''Bairdia bassiounii'', ''Bairdia elongata'', ''Bairdia'' [[sp.]] A, ''Bairdia'' [[sp.]] B, ''Brachycythere ledaforma porosa'', ''Bythoceratina avnonensis'', ''Bythoceratina tamarae'', ''Bythocypris eskeri'', ''Cythereis algeriana'', ''Cythereis bicornis levis'', ''Cythereis canteriolata'', ''Cytherella ovata'', ''Cytherella paenovata'', ''Cytherella parallela'', ''Cytherella sulcata'', ''Fabanella'' [[sp.]] A, ''Fabanella'' [[sp.]] B, ''Loxoconcha clinocosta'', ''Loxoconcha fletcheri'', ''Looneyella sohni'', ''Metacytheropteron berbericum'', ''Ovocytheridea caudata'', ''Ovocytheridea producta'', ''Ovocytheridea reniformis'', ''Paracypris acutocaudata'', ''Paracypris angusta'', ''Paracypris mdaouerensis'', ''Paracypris triangularis'', ''Pterigocythere raabi'', ''Veeniacythereis jezzineensis'' i ''Xestoleberis obesa''), które były najbardziej zróżnicowaną grupą stawonogów. Owady były rzadko odnajdywane, choć są znane liście, na których była widoczna ich działalność. Z formacji Bahariya są znane również fragmentaryczne szczątki homarów (Ijouiher, 2016).
 ==Paleoflora==