Coelophysis - Historia wersji

Mateusz o 21:57, 27 mar 2020

2020-03-27T21:57:47Z

Nazuul: dostosowanie do C. bauri (Megapnosaurus osobno)

2018-04-08T05:54:44Z

dostosowanie do C. bauri (Megapnosaurus osobno)

Mateusz: grafika

2016-11-23T10:06:11Z

grafika

Kamil Kamiński: /* Kanibalizm */ literówka

2016-11-11T22:00:20Z

‎Kanibalizm: literówka

Kamil Kamiński: /* Dymorfizm płciowy */ powtórzenie

2016-11-11T21:59:45Z

‎Dymorfizm płciowy: powtórzenie

Mateusz o 06:19, 20 paź 2016

2016-10-20T06:19:21Z

Nazuul: /* Spis gatunków */ skrócony zapis jak w większości opisów

2016-10-19T15:04:15Z

‎Spis gatunków: skrócony zapis jak w większości opisów

Mateusz o 13:28, 19 paź 2016

2016-10-19T13:28:32Z

Mateusz: Anulowanie wersji nr 17093 utworzonej przez Nazuul (dyskusja) trzeba opisać pozostałe gatunki

2016-10-19T13:26:24Z

Anulowanie wersji nr 17093 utworzonej przez Nazuul (dyskusja) trzeba opisać pozostałe gatunki

Podgląd zmian

Nazuul: hasło ewidentnie jest o C. bauri - przywrócenie poprzedniego spisu gat. (z 11:00, 23 mar 2015)

2016-07-24T16:07:33Z

hasło ewidentnie jest o C. bauri - przywrócenie poprzedniego spisu gat. (z 11:00, 23 mar 2015)

Podgląd zmian

@@ Linia 46: / Linia 46: @@
 | colspan=2 |
 <display_points type="terrain" zoom=4>
-.3° N, 106.5° W|Ranczo Duchów, ogniwo Petrified Forest
+.3° N, 106.5° W~Ranczo Duchów, ogniwo Petrified Forest
-.2° N, 106.3° W|Arroyo Seco 1 i 2, ogniwo Rock Point lub Petrified Forest
+.2° N, 106.3° W~Arroyo Seco 1 i 2, ogniwo Rock Point lub Petrified Forest
-.1° N, 109.8° W|ogniwo Petrified Forest (formacja Chinle)
+.1° N, 109.8° W~ogniwo Petrified Forest (formacja Chinle)
-.0° N, 109.8° W|ogniwo Petrified Forest (formacja Chinle)
+.0° N, 109.8° W~ogniwo Petrified Forest (formacja Chinle)
-.3° N, 106.4° W|ogniwo Petrified Forest
+.3° N, 106.4° W~ogniwo Petrified Forest
-.3° N, 106.9° W|kanion Gallina, ogniwo Petrified Forest
+.3° N, 106.9° W~kanion Gallina, ogniwo Petrified Forest
-.0° N, 104.2° W|Luciano Mesa, ogniwo Bull Canyon
+.0° N, 104.2° W~Luciano Mesa, ogniwo Bull Canyon
-.0° N, 101.4° W|ogniwo Cooper Canyon (gr. Dockum)
+.0° N, 101.4° W~ogniwo Cooper Canyon (gr. Dockum)
-.5° N, 101.1° W|Grupa Dockum
+.5° N, 101.1° W~Grupa Dockum
 </display_points>
 |}

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 {{DISPLAYTITLE:''Coelophysis''}}
 <small>
@@ Linia 35: / Linia 32: @@
 ! '''Systematyka'''
 | [[Dinosauria]]
 [[Theropoda]]
 [[Coelophysoidea]]
@@ Linia 67: / Linia 60: @@
 == Wstęp ==
-Celofyz - nieduży [[Dinosauria|dinozaur]] drapieżny żyjący około 212-201 milionów lat temu (późny [[trias]]) na terenie dzisiejszych [[USA]]. W tym artykule opisany jest tylko [[gatunek]] ''Coelophysis bauri''. Pozostałe gatunki celofyza: ''C. rhodesiensis'' i ''C. kayentakatae'' zostaną tu opisane za jakiś czas.
+Celofyz - nieduży [[Dinosauria|dinozaur]] drapieżny żyjący około 212-201 milionów lat temu (późny [[trias]]) na terenie dzisiejszych [[USA]].
 == Etymologia i historia badań celofyza ==
@@ Linia 130: / Linia 123: @@
 [[Plik:celofyzoidy.jpg|300px|thumb|right|Rekonstrukcje [[Coelophysoidea|celofyzoidów]] lub ich potencjalnych bliskich krewniaków: ''Sinosaurus triassicus''/''[[Dilophosaurus#D._sinensis|Dilophosaurus sinensis]]'', ''Coelophysis bauri'', ''[[Liliensternus]] liliensterni'' i ''[[Dilophosaurus]] wertherilli''. Autor: [[Edyta Felcyn]].]]
-''Coelophysis bauri'' jest typowym przedstawicielem [[Coelophysoidea|celofyzoidów]], grupy wczesnych [[Theropoda|teropodów]]. W ich obrębie jest on najbliżej spokrewniony z ''[[Megapnosaurus]] rhodesiensis'' i ''M. kayentakatae''. Wszystkie trzy [[gatunek|gatunki]] są do siebie tak podobne, że część badaczy łączy je w jeden [[rodzaj]] (''Coelophysis''). ''C. bauri'' jest spośród nich najstarszy i prawdopodobnie jest przodkiem pozostałych dwóch. Z kolei jego przodkiem może być nieco starszy ''[[Camposaurus]]''. Inni krewniacy celofyza to przede wszystkim ''[[Panguraptor]]'', a także ''[[Podokesaurus]]'', ''[[Liliensternus]]'' i ''[[Procompsognathus]]''.
+''Coelophysis bauri'' jest typowym przedstawicielem [[Coelophysoidea|celofyzoidów]], grupy wczesnych [[Theropoda|teropodów]]. W ich obrębie jest on najbliżej spokrewniony z ''[[Megapnosaurus]] rhodesiensis'' i ''M. kayentakatae''. Wszystkie trzy [[gatunek|gatunki]] są do siebie tak podobne, że część badaczy łączy je w jeden [[rodzaj]] (''Coelophysis''). ''C. bauri'' jest spośród nich najstarszy.
 == Środowisko życia ==
@@ Linia 146: / Linia 139: @@
 Można zatem sobie wyobrazić, że przedłużająca się susza zmusiła zwierzęta do szukania wody. Celofyzy z całej okolicy gromadziły się przy ostatnim zbiorniku, gdzie można było się napić. Zjadły okoliczne zwierzęta, a gdy skończyła się woda zginęły od odwodnienia. Pierwszy deszcz zastał już tylko wysuszone zwłoki. Woda zabrała je wgłąb odnowionego zbiornika, gdzie uległy pogrzebaniu.
 Nie wszyscy zgadzają się z tym scenariuszem. Zdaniem Rineharta i in. celofyzy utonęły w powodzi. Miałyby o tym świadczyć zamknięte pyski celofyzów, brak osobników przewróconych na grzbiet i ułożenie zwłok jakby się dusiły.
 == ''Rioarribasaurus'' ==
@@ Linia 175: / Linia 164: @@
 | {{Kpt|[[Edward Cope|Cope]]}}, [[1889]]
 | <small>(''[[nomen conservandum]]'')</small>
 |-
 | = ''Longosaurus''
@@ Linia 186: / Linia 171: @@
 | {{Kpt|[[Adrian Hunt|Hunt]]}} & {{Kpt|[[Spencer Lucas|Lucas]]}}, [[1991]]
 | <small>(''[[nomen rejectum]]'')</small>
 |-
 |{{V| ''C. bauri'' }}
@@ Linia 218: / Linia 197: @@
 | = '''''[[Podokesaurus|Podokesaurus holyokensis]]'''''
 |-
 |}
@@ Linia 314: / Linia 276: @@
 [[Kategoria:Noryk]]
 [[Kategoria:Retyk]]

@@ Linia 85: / Linia 85: @@
 [[Plik:Coelophysis_size.jpg|300px|thumb|right|Rekonstrukcja celofyza z sylwetką człowieka jako skalą. Autor: Jeff Martz/NPS [http://en.wikipedia.org/wiki/File:Coelophysis_size.jpg].]]
 [[Plik:Coelophysis_arm.png|200px|thumb|left|Zakres ruchu ramienia celofyza w kierunku przednio-tylnim. Źródło: Carpenter, 2002.]]
 [[Plik:Coelophysis_manus.png|200px|thumb|left|Dłoń celofyza widoczna z różnych stron w pozycji maksymalnie odgiętej do tyłu i zaciśniętej. Źródło: Carpenter, 2002.]]
@@ Linia 132: / Linia 133: @@
 == Środowisko życia ==
+[[Plik:Coelophysis peteinosaurus by abelov2014-d8rmx0v.jpg|300px|thumb|left|Celofyzy patrolujące okolicę w poszukiwaniu zdobyczy. Autor: ABelov2014 [http://abelov2014.deviantart.com/art/Coelophysis-Peteinosaurus-530148271].]]
 [[Skamieniałość|Skamieniałości]] celofyza znaleziono w górnych osadach grupy [[Formacja|formacji]] Chinle. Są one datowane na [[późny trias]]. Ranczo Duchów ma nie więcej niż około 212 milionów lat. W tym czasie teren ten leżał blisko równika i panował na nim monsunowy klimat. Monsuny były jednak słabe, przez co przeważały okresy suszy (Tanner i Lucas, 2006). Obszar był pocięty siecią rzek, gdzie żyły ryby ''Synorichthys'' i ''Chinlea sorenseni'', wodny gad ''Vancleavea'' oraz drapieżny, krokodylopodobny ''Redondasaurus'' (fitozaur). W okresowych zbiornikach wodnych żyły skorupiaki ''Darwinula'' i ''Shipingia''. Wśród drzew poruszały się drepanozaury. Natomiast na ziemi można było spotkać sfenodonta ''Whitakersaurus'', krokodylomorfa ''Hesperosuchus'', rauizucha ''[[Postosuchus]]'' oraz roślinożernych effigię i [[Eucoelophysis|eucelofyza]].
@@ Linia 138: / Linia 139: @@
 == Nagromadzenie szkieletów celofyza ==
+[[Plik:Paleoscape 5 coelophysis b by highdarktemplar.jpg|300px|thumb|left|Celofyzy żyły prawdopodobnie w stadach. Ich długie pyski mogły im pomagać w chwytaniu ryb. Autor: highdarktemplar [http://highdarktemplar.deviantart.com/art/Paleoscape-5-Coelophysis-b-142096928].]]
-Na terenie Rancza Duchów znaleziono obok siebie szczątki ponad 1000 osobników celofyza. Stanowiły 95 procent wszystkich okazów z tego miejsca. 25 procent kości wchodziło w skład kompletnych szkieletów. Reszta to częściowo zachowane osobniki i pojedyncze kości. Takie nagromadzenie dobrze zachowanych szkieletów drapieżników w jednym miejscu od początku intrygowało naukowców. Spekulowano, że celofyzy mogły zginąć na skutek erupcji wulkanu, picia zatrutej wody albo utonięcia w bagnie. Niektórzy sugerowali, że jest to przykład pułapki na drapieżniki - taki jak asfaltowe sadzawki z [[plejstocen]]u [[USA]] (np. Ranczo La Brea). Nie znaleziono jednak żadnych śladów po wulkaniźmie, ani anomalii geochemicznych, świadczących o zatruciu środowiska. Skały, w których tkwiło nagromadzenie, reprezentują przybrzeżną stefę jakiegoś zbiornika. Kości nie mają śladów niszczenia przez padlinożerców, nie są obtoczone, ani zmiażdżone. Proporcje rozmiarów poszczególnych osobników odpowiadają mniej więcej strukturze normalnej populacji. Nie jest to więc przykład śmiertelnej sadzawki, gdzie zróżnicowanie taksonomiczne jest większe, występują zazwyczaj osobniki podobnej wielkości, dominują głównie roślinożercy, szkielety są poprzesuwane i uszkodzone przez osad i padlinożerców.
+Na terenie Rancza Duchów znaleziono obok siebie szczątki ponad 1000 osobników celofyza. Stanowiły 95 procent wszystkich okazów z tego miejsca. 25 procent kości wchodziło w skład kompletnych szkieletów. Reszta to częściowo zachowane osobniki i pojedyncze kości. Takie nagromadzenie dobrze zachowanych szkieletów drapieżników w jednym miejscu od początku intrygowało naukowców. Spekulowano, że celofyzy mogły zginąć na skutek erupcji wulkanu, picia zatrutej wody albo utonięcia w bagnie. Niektórzy sugerowali, że jest to przykład pułapki na drapieżniki - taki jak asfaltowe sadzawki z [[plejstocen]]u [[USA]] (np. Ranczo La Brea). Nie znaleziono jednak żadnych śladów po wulkanizmie, ani anomalii geochemicznych, świadczących o zatruciu środowiska. Skały, w których tkwiło nagromadzenie, reprezentują przybrzeżną strefę jakiegoś zbiornika. Kości nie mają śladów niszczenia przez padlinożerców, nie są obtoczone, ani zmiażdżone. Proporcje rozmiarów poszczególnych osobników odpowiadają mniej więcej strukturze normalnej populacji. Nie jest to więc przykład śmiertelnej sadzawki, gdzie zróżnicowanie taksonomiczne jest większe, występują zazwyczaj osobniki podobnej wielkości, dominują głównie roślinożercy, szkielety są poprzesuwane i uszkodzone przez osad i padlinożerców.
 Co więc zabiło celofyzy z Rancza Duchów? Zdaniem Schwartz i Gillette była to prawdopodobnie wyjątkowo długa susza. Osady otaczające nagromadzenie mają ślady okresowego wysychania. Osobniki zachowały się w obniżeniu terenu, gdzie pewnie najdłużej utrzymywała się woda. W takich sytuacjach giną jednocześnie tylko osobniki jednego gatunku, gdyż różne gatunki mają różną wytrzymałość na brak wody. Kości się wtedy dobrze zachowują, gdyż nie ma padlinożerców (z różnych powodów), które mogłyby pożywić się trupami. Wszystko to się zgadza ze stanem zachowania nagromadzenia.

@@ Linia 121: / Linia 121: @@
 Celofyz zasłynął w literaturze naukowej i popularnonaukowej jako kanibal. W klatkach piersiowych celofyzów o numerach AMNH 7223 i 7224 znaleziono kości mniejszych zwierząt. Colbert i paru innych badaczy uznali je za szczątki młodych celofyzów, które zostały zjedzone przez większe. Kanibalistyczne zachowania są dosyć częste u zwierząt, ale rzadko zachowane w zapisie kopalnym. Dlatego była to swego rodzaju sensacja. Jednak [[Robert Gay|Gay]] w 2002 roku zaczął podważać tę hipotezę. Zauważył, że oba okazy mają kości "młodego osobnika" pod klatką piersiową, a nie w środku. Zatem większy po prostu leżał na mniejszym. Poza tym były za duże jak na posiłek. Nowe dane na temat kanibalizmu u celofyza dostarczyli Rinehart i in. w 2005 roku. Zbadali oni zawartość koprolitów celofyzów. Znaleźli w nich drobne kości dłoni, które uznali za identyczne jak u młodych celofyzów. Hipotezę o kanibaliźmie dalej jednak podważano. Nesbitt i in. (2006) podpreparowali AMNH 7223 i 7224. Potwierdzili, że pierwszy to dwa osobniki jeden na drugim. Drugi jednak, ich zdaniem, naprawdę miał w sobie kości małego gada. Badania porównawcze i histologiczne stwierdziły, że nie jest to młody celofyz, lecz krokodylomorf ''Hesperosuchus''. W dodatku uznali znaleziska Rineharta i in. z 2005 roku za niediagnostyczne, toteż nie pozwalające na stwierdzenie kanibalizmu u celofyza. Rinehart i in. nie dawali za wygraną i w 2009 bronili swojego stanowiska. Dodatkowo przebadali skamieniałe wymiociny celofyza i znaleźli małe ząbki, które uznali za charakterystyczne celofyzom. Twierdzili, że ich dane prawie na pewno świadczą za kanibalizmem. Nie jest to jednak koniec dyskusji. Gay swoje badania rozwinął w 2010 roku, pokazując, że "zjedzony" osobnik w AMNH 7224 był za duży, by zmieścić się w paszczy i żołądku celofyza. Poza tym na kościach nie było śladów ugryzień ani strawienia. Podważył więc wyniki Nesbitta i in. (2006) jakoby mały gad w AMNH 7224 był zjedzony. Nie odniósł się natomiast do najnowszych badań Rineharta i in. z 2009 roku.
-Podsumowując, kości w brzuchach celofyzów nie są efektem kanibalizmu, ani nawet zwykłego posiłku tych zwierząt. Jedynym dowodem na kanibalizm mogą być drobne kosteczki w skamieniałych odchodach i wymiocinach celofyzów, które Rinehart i jego zespół interpretują jako zjedzone młode osobniki tego samego gatunku. Sprawa wymaga jednak dalszej dyskusji, czy te drobne kości da się na prawdę zidentyfikować do gatunku.
+Podsumowując, kości w brzuchach celofyzów nie są efektem kanibalizmu, ani nawet zwykłego posiłku tych zwierząt. Jedynym dowodem na kanibalizm mogą być drobne kosteczki w skamieniałych odchodach i wymiocinach celofyzów, które Rinehart i jego zespół interpretują jako zjedzone młode osobniki tego samego gatunku. Sprawa wymaga jednak dalszej dyskusji, czy te drobne kości da się naprawdę zidentyfikować do gatunku.
 Pozwolę sobie tutaj na mały komentarz. Mi hipoteza Rineharta i in. wydaje się trochę niespójna. Rinehart i in. piszą, że w stanowisku nie ma osobników młodszych niż rok (mniejszych niż 1,5 metra) i że populacja dopiero szykowała się do rozrodu. Skąd więc nagle małe celofyzy w koprolitach i wymiocinach? Być może wszystkie młode zostały zjedzone z powodu braku pokarmu, albo te kości zostały źle zinterpretowane.

@@ Linia 102: / Linia 102: @@
 [[Plik:Coelophysis_bauri_Rinehart_et_al._2009.PNG|300px|thumb|right|Szkielet ''Coelophysis bauri'' - dwa morfotypy. Na górze długi, wysmukły (samiec); na dole krótki, masywny (samica). Źródło: Rinehart i in., 2009.]]
-Już wśród młodych osobników zaznaczał się podział na smukłe i masywne. Te pierwsze miały dłuższe czaszki i szyje, niezrośnięte [[kręg]]i krzyżowe czwarty i piąty, szersze główki kości udowych i były nieco dłuższe niż te drugie (nie jest jasne, czy różniły się także długością rąk). I tak na przykład przeciętny, czteroletni smukły osobnik miał czaszkę o długości 29 cm, jego szyja mierzyła 50 cm, a całe ciało 277,1 cm. Natomiast przeciętny osobnik masywny miał czaszkę 21-centymetrową, szyję 42 centymetrową, a cały mierzył 261,1 cm. Różnice te pogłębiały się z wiekiem. Występowanie i podobna liczebność obu form sugerują, że mamy do czynienia z samcami i samicami. Różnica w ich budowie nie jest znaczna, zatem [[dymorfizm płciowy]] był u celofyza umiarkowany. Dzisiejsze zwierzęta o niewielkim dymorfizmie płciowym często cechują się łączeniem w pary, monogamią, troskliwą opieką nad młodymi i niską agresją między samcami. Być może część z tych zachowań dotyczy także celofyza. Rzeczywiście duża liczba samców w stadzie, porównywalna do samic, przemawia również przemawia za tego typu zachowaniami. Wciąż jednak pozostaje pytanie, które osobniki to samice, a które to samce? Rinehart i in. (2009) spekulowali, że formy smukłe to samice. Ich niezrośnięte niektóre kręgi krzyżowe miałyby umożliwiać większą giętkość miednicy podczas składania jaj.
+Już wśród młodych osobników zaznaczał się podział na smukłe i masywne. Te pierwsze miały dłuższe czaszki i szyje, niezrośnięte [[kręg]]i krzyżowe czwarty i piąty, szersze główki kości udowych i były nieco dłuższe niż te drugie (nie jest jasne, czy różniły się także długością rąk). I tak na przykład przeciętny, czteroletni smukły osobnik miał czaszkę o długości 29 cm, jego szyja mierzyła 50 cm, a całe ciało 277,1 cm. Natomiast przeciętny osobnik masywny miał czaszkę 21-centymetrową, szyję 42 centymetrową, a cały mierzył 261,1 cm. Różnice te pogłębiały się z wiekiem. Występowanie i podobna liczebność obu form sugerują, że mamy do czynienia z samcami i samicami. Różnica w ich budowie nie jest znaczna, zatem [[dymorfizm płciowy]] był u celofyza umiarkowany. Dzisiejsze zwierzęta o niewielkim dymorfizmie płciowym często cechują się łączeniem w pary, monogamią, troskliwą opieką nad młodymi i niską agresją między samcami. Być może część z tych zachowań dotyczy także celofyza. Rzeczywiście duża liczba samców w stadzie, porównywalna do samic, również przemawia za tego typu zachowaniami. Wciąż jednak pozostaje pytanie, które osobniki to samice, a które to samce? Rinehart i in. (2009) spekulowali, że formy smukłe to samice. Ich niezrośnięte niektóre kręgi krzyżowe miałyby umożliwiać większą giętkość miednicy podczas składania jaj.
 Nie zwrócili oni jednak uwagi na badania [[Anusuya Chinsamy|Chinsamy]] z 1990 roku. Przebadała ona budowę tkanki kostnej u afrykańskiego [[Megapnosaurus|megapnozaura]] (celofyza?), u którego też występują formy masywne i smukłe. Zaobserwowała ona ślady resorpcji kości podobne do tych, które tworzą się podczas powstawania jaj w ciele matki. Takie puste przestrzenie występowały w kościach tylko masywnych osobników. Zatem u ''Megapnosaurus''/''Coelophysis rhodesiensis'' to te smukłe były samcami, a masywne samicami. Ponieważ ''C. bauri'' jest najbliższym jego krewniakiem, to trudno sobie wyobrazić, że miał odwrotnie. Zatem u celofyza to samice były silniejszą płcią.

← poprzednia wersja		Wersja z 06:19, 20 paź 2016
Linia 313:		Linia 313:
	[[Kategoria:Noryk]]		[[Kategoria:Noryk]]
	[[Kategoria:Retyk]]		[[Kategoria:Retyk]]
		+	[[Kategoria:Do poprawy - niezajęte]]

@@ Linia 192: / Linia 192: @@
 | {{Kpt|[[Mignon Talbot|Talbot]]}}, [[1911]]
 |-
-|{{V| ''Coelophysis bauri'' }}
+|{{V| ''C. bauri'' }}
 | ({{Kpt|[[Edward Cope|Cope]]}}, [[1887]]) {{Kpt|[[Cope]]}}, [[1889]]
 |<small>(''[[nomen conservandum]]'')</small>
@@ Linia 199: / Linia 199: @@
 | {{Kpt|[[Cope]]}}, [[1887]] <br> {{Kpt|([[Cope]], [[1887]]) [[Cope]], [[1887]]}}
 |-
-| = ''Coelurus longicolllis'' <br> = ''Tanystrophaeus longicollis''<br> = ''Coelophysis longicollis'' <br> = ''Longosaurus longicollis''
+| = ''Coelurus longicolllis'' <br> = ''Tanystrophaeus longicollis''<br> = ''C, longicollis'' <br> = ''Longosaurus longicollis''
 | {{Kpt|[[Cope]], [[1887]]}} <br>{{Kpt|([[Cope]], [[1887]]) [[Cope]], [[1887]]}}<br> {{Kpt|([[Cope]], [[1887]]) [[Cope]], [[1889]]}} <br> {{Kpt|([[Cope]], [[1887]]) [[Welles]], [[1984]]}}
 |-
-| = ''Tanystrophaeus willistoni'' <br> = ''Coelophysis willistoni''
+| = ''Tanystrophaeus willistoni'' <br> = ''C. willistoni''
 | {{Kpt|[[Cope]], [[1887]]}} <br> {{Kpt|([[Cope]], [[1887]]) [[Cope]], [[1889]]}}
 |-
@@ Linia 209: / Linia 209: @@
 | <small>(''[[nomen rejectum]]'')</small> <br> <small>(''[[nomen occupatum]]'')</small>
 |-
-| ''Coelophysis posthumus''
+| ''C. posthumus''
 | ({{Kpt|[[Friedrich von Huene|Huene]]}}, [[1908]]) {{Kpt|[[Oskar Kuhn|Kuhn]]}}, [[1965]]
 | = ''[[Tanystrosuchus|Tanystrosuchus posthumus]]''
 |-
-| ''Coelohysis holyokensis''
+| ''C. holyokensis''
 | ({{Kpt|[[Talbot]]}}, [[1911]]) {{Kpt|[[Rodney Steel|Steel]]}}, [[1970]]
 | = '''''[[Podokesaurus|Podokesaurus holyokensis]]'''''
 |-
-|{{V| ''Coelophysis rhodesiensis''}}
+|{{V| ''C. rhodesiensis''}}
 | ({{Kpt|[[Michael Raath|Raath]]}}, [[1969]]) {{Kpt|[[Gregory Paul|Paul]]}}, [[1988]]
 |-
@@ Linia 224: / Linia 224: @@
 |<small>(''[[nomen occupatum]]'')</small><br>{{pad}}
 |-
-|{{V|?''Coelophysis kayentakatae''}}
+|{{V|?''C. kayentakatae''}}
 | {{Kpt|([[Timothy Rowe|Rowe]], [[1989]]) Bristowe & Raath, [[2004]]}}
 |-

@@ Linia 67: / Linia 67: @@
 == Wstęp ==
-Celofyz - nieduży [[Dinosauria|dinozaur]] drapieżny żyjący około 212-201 milionów lat temu (późny [[trias]]) na terenie dzisiejszych [[USA]]. W tym artykule opisany jest tylko [[gatunek]] ''Coelophysis bauri''. Pozostałe gatunki celofyza: ''C. rhodesiensis'' i ''C. kayentakatae'' zostały opisane w artykule o ''[[Megapnosaurus]]''.
+Celofyz - nieduży [[Dinosauria|dinozaur]] drapieżny żyjący około 212-201 milionów lat temu (późny [[trias]]) na terenie dzisiejszych [[USA]]. W tym artykule opisany jest tylko [[gatunek]] ''Coelophysis bauri''. Pozostałe gatunki celofyza: ''C. rhodesiensis'' i ''C. kayentakatae'' zostaną tu opisane za jakiś czas.
 == Etymologia i historia badań celofyza ==
@@ Linia 266: / Linia 266: @@
 Irmis, R.B., Mundil, R., Martz, J.W., Parker, W.G. 2011. High-resolution U-Pb ages from the Upper Triassic Chinle Formation (New Mexico, USA) support a diachronous rise of dinosaurs. Earth and Planetary Science Letters, t. 309, nr. 3–4, str. 258–267. [[doi:10.1016/j.epsl.2011.07.015]]
-Ivie, M., Ślipiński, S. A. i P. Węgrzynowicz. 2001. Generic homonyms in the Colydiinae (Coleoptera: Zopheridae). Insecta Mundi, t. 15 (1), str. 63–64.
+Ivie, M., Ślipiński, S.A. i P. Węgrzynowicz. 2001. Generic homonyms in the Colydiinae (Coleoptera: Zopheridae). Insecta Mundi, t. 15, nr 1, str. 63–64.
 Jasinski S.E. 2011. Biomechanical modeling of ''Coelophysis bauri'': Possible feeding methods and behavior of a Late Triassic theropod. New Mexico Museum of Natural History and Science, Bulletin, t. 53, str. 195-201.