Jinyunpelta - Historia wersji

Paweł o 14:13, 6 gru 2024

2024-12-06T14:13:25Z

Paweł o 14:12, 6 gru 2024

2024-12-06T14:12:01Z

Kamil Kamiński o 09:16, 6 gru 2024

2024-12-06T09:16:38Z

Paweł: /* Paleobiologia */

2024-10-26T17:56:02Z

‎Paleobiologia

Kamil Kamiński o 21:34, 4 paź 2024

2024-10-04T21:34:43Z

Paweł: Kubo i in., 2021

2024-01-21T18:56:57Z

Kubo i in., 2021

Dino o 13:23, 15 gru 2018

2018-12-15T13:23:17Z

Mateusz o 12:16, 6 cze 2018

2018-06-06T12:16:58Z

Kamil Kamiński o 05:06, 6 cze 2018

2018-06-06T05:06:29Z

Kamil Kamiński: obrazki

2018-06-05T19:04:38Z

obrazki

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
   |czas                   = {{Występowanie|106|96}}
 ok. 106-96 [[Ma]]<br>
-<small>"[[środkowa kreda]]" ([[alb]] – [[cenoman]])</small>
+<small>[["środkowa" kreda]] ([[alb]] – [[cenoman]])</small>
   |systematyka            = [[Dinosauria]]
@@ Linia 64: / Linia 64: @@
 <small>Kubo, T., Zheng, W., Kubo, M. O., & Jin, X. (2021). "Dental microwear of a basal ankylosaurine dinosaur, ''Jinyunpelta'' and its implication on evolution of chewing mechanism in ankylosaurs". Plos one, 16(3), e0247969. [[doi:10.1371/journal.pone.0247969]]
-Zheng, W., Jin, X., Azuma, Y., Wang, Q., Miyata, K., Xu, X. (2018). "The most basal ankylosaurine dinosaur from the Albian–Cenomanian of China, with implications for the evolution of the tail club". Scientific Reports. 8: Article number 3711. [[doi:10.1038/s41598-018-21924-7]].</small>
+Zheng, W., Jin, X., Azuma, Y., Wang, Q., Miyata, K., & Xu, X. (2018). "The most basal ankylosaurine dinosaur from the Albian–Cenomanian of China, with implications for the evolution of the tail club". Scientific Reports. 8: Article number 3711. [[doi:10.1038/s41598-018-21924-7]].</small>
 [[Kategoria:Dinosauria]]

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
   |czas                   = {{Występowanie|106|96}}
 ok. 106-96 [[Ma]]<br>
-<small>środek [[kreda|kredy]] ([[alb]] – [[cenoman]])</small>
+<small>"[[środkowa kreda]]" ([[alb]] – [[cenoman]])</small>
   |systematyka            = [[Dinosauria]]
@@ Linia 47: / Linia 47: @@
 Szkielet pozaczaszkowy cechował się ciężką budową. Kręgi i żebra były masywne. Kończyny ''Jinyunpelta'' były krótkie i również mocno zbudowane. Dłonie miały po pięć palców. Pancerz składał się głównie z małych osteoderm o średnicy 0,5-2,5 cm. Zdarzały się jednak i większe, trójkątne płyty. Przestrzeń między nimi wypełniały wspomniane małe osteodermy. Maczuga ogonowa była duża i osiągała 45,5 cm długości i 43,1 cm szerokości. Patrząc z góry, miała z grubsza sześciokątny kształt. Tworzyło ją sześć osteoderm o prostokątnym kształcie.
 ==Spis gatunków==

← poprzednia wersja		Wersja z 09:16, 6 gru 2024
Linia 47:		Linia 47:

	Szkielet pozaczaszkowy cechował się ciężką budową. Kręgi i żebra były masywne. Kończyny ''Jinyunpelta'' były krótkie i również mocno zbudowane. Dłonie miały po pięć palców. Pancerz składał się głównie z małych osteoderm o średnicy 0,5-2,5 cm. Zdarzały się jednak i większe, trójkątne płyty. Przestrzeń między nimi wypełniały wspomniane małe osteodermy. Maczuga ogonowa była duża i osiągała 45,5 cm długości i 43,1 cm szerokości. Patrząc z góry, miała z grubsza sześciokątny kształt. Tworzyło ją sześć osteoderm o prostokątnym kształcie.		Szkielet pozaczaszkowy cechował się ciężką budową. Kręgi i żebra były masywne. Kończyny ''Jinyunpelta'' były krótkie i również mocno zbudowane. Dłonie miały po pięć palców. Pancerz składał się głównie z małych osteoderm o średnicy 0,5-2,5 cm. Zdarzały się jednak i większe, trójkątne płyty. Przestrzeń między nimi wypełniały wspomniane małe osteodermy. Maczuga ogonowa była duża i osiągała 45,5 cm długości i 43,1 cm szerokości. Patrząc z góry, miała z grubsza sześciokątny kształt. Tworzyło ją sześć osteoderm o prostokątnym kształcie.
−
−	~~==Paleobiologia==~~
−	Kubo i współautorzy (2021) na podstawie śladów zużycia zębów wywnioskowali, że ''Jinyunpelta'' wykształciła złożone ruchy żujące szczęk. Taki mechanizm gryzienia pokarmu był znany u późnokredowych [[nodozauryd]]ów i [[ankylozauryd]]ów. Zdaniem badaczy ten sposób pobierania pokarmu mógł wykształcić się co najmniej w [[alb]]ie lub [[cenoman]]ie. Był on również unikatowy wśród azjatyckich przedstawicieli [[Ankylosauridae]]. Zobacz też: [[Euoplocephalus#Odżywianie]].

	==Spis gatunków==		==Spis gatunków==

@@ Linia 49: / Linia 49: @@
 ==Paleobiologia==
-Kubo i wspólnicy (2021) na podstawie śladów zużycia zębów wywnioskowali, że ''Jinyunpelta'' wykształciła złożone ruchy żujące szczęk. Taki mechanizm gryzienia pokarmu był znany u późnokredowych [[nodozauryd]]ów i [[ankylozauryd]]ów. Zdaniem badaczy ten sposób pobierania pokarmu mógł wykształcić się co najmniej w [[alb]]ie lub [[cenoman]]ie. Był on również unikatowy wśród azjatyckich przedstawicieli [[Ankylosauridae]]. Zobacz też: [[Euoplocephalus#Odżywianie]].
+Kubo i współautorzy (2021) na podstawie śladów zużycia zębów wywnioskowali, że ''Jinyunpelta'' wykształciła złożone ruchy żujące szczęk. Taki mechanizm gryzienia pokarmu był znany u późnokredowych [[nodozauryd]]ów i [[ankylozauryd]]ów. Zdaniem badaczy ten sposób pobierania pokarmu mógł wykształcić się co najmniej w [[alb]]ie lub [[cenoman]]ie. Był on również unikatowy wśród azjatyckich przedstawicieli [[Ankylosauridae]]. Zobacz też: [[Euoplocephalus#Odżywianie]].
 ==Spis gatunków==

@@ Linia 31: / Linia 31: @@
 }}
 ==Wstęp==
-''Jinyunpelta'' to ankylozaur z przełomu [[wczesna kreda|wczesnej]] i [[późna kreda|późnej kredy]] Chin. Wg autorów opisu, jest najstarszy i najbardziej prymitywny przedstawiciel [[Ankylosaurinae]]. Został on nazwany w 2018 r. przez zespół paleontologów, którym przewodził [[Zheng Wenjie]].
+''Jinyunpelta'' to ankylozaur z przełomu [[wczesna kreda|wczesnej]] i [[późna kreda|późnej kredy]] Chin. Wg autorów opisu, jest to najstarszy i najbardziej prymitywny przedstawiciel [[Ankylosaurinae]]. Został on nazwany w 2018 r. przez zespół paleontologów, którym przewodził [[Zheng Wenjie]].
 ==Materiał kopalny==

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 {{Opis
   |Autor                  = [[Kamil Kamiński]]
-  |Korekta                =
+  |Korekta                = [[Paweł Konarzewski]]
   |nazwa                  = ''Jinyunpelta'' (dżinjunpelta)
   |długość                =
   |wysokość               =
   |masa                   =
-  |dieta                  =
+  |dieta                  = roślinożerny
-  |miejsce                = [[Chiny]]
+  |miejsce                = [[Chiny]] - Zhejiang
-<small>prowincja Zhejiang<br>
+<small>([[formacja|formacja]] [[Liangtoutang]])</small>
   |czas                   = {{Występowanie|106|96}}
 ok. 106-96 [[Ma]]<br>
@@ Linia 25: / Linia 24: @@
 [[Ankylosaurinae]]
-  |grafika                = Jinyunpelta_NT.jpg
+  |grafika                = Jinyun ankylosaurid.jpg
-  |podpis                 = Rekonstrukcja. Autor: Nobu Tamura. [http://spinops.blogspot.co.uk/2018/02/jinyunpelta-sinensis.html]
+  |podpis                 = Zrekonstruowany szkielet ''Jinyunpelta''. Fot. Kumiko [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Jinyun_ankylosaurid.jpg]
   |PorównanieGrupa        =
   |PorównanieDługość      =
@@ Linia 40: / Linia 39: @@
 ==Etymologia==
-Nazwa ''Jinyunpelta'' pochodzi od okręgu Jinyun w Chinach oraz łacińskiego słowa ''pelta'' („tarcza”), w nawiązaniu do osteoderm chroniących ciało tego zwierzęcia.
+Nazwa ''Jinyunpelta'' pochodzi od okręgu Jinyun w Chinach oraz łacińskiego słowa ''pelta'' („tarcza”), w nawiązaniu do osteoderm chroniących ciało tego zwierzęcia. Epitet gatunkowy ''sinensis'' nawiązuje do miejsca odnalezienia szczątków, którym były Chiny.
 [[Plik:Jinyunpelta_skull.jpg|300px|thumb|right|Czaszka ''Jinyunpelta''. Źródło: Zheng i in., 2018. [https://www.nature.com/articles/s41598-018-21924-7].]]
@@ Linia 48: / Linia 47: @@
 Szkielet pozaczaszkowy cechował się ciężką budową. Kręgi i żebra były masywne. Kończyny ''Jinyunpelta'' były krótkie i również mocno zbudowane. Dłonie miały po pięć palców. Pancerz składał się głównie z małych osteoderm o średnicy 0,5-2,5 cm. Zdarzały się jednak i większe, trójkątne płyty. Przestrzeń między nimi wypełniały wspomniane małe osteodermy. Maczuga ogonowa była duża i osiągała 45,5 cm długości i 43,1 cm szerokości. Patrząc z góry, miała z grubsza sześciokątny kształt. Tworzyło ją sześć osteoderm o prostokątnym kształcie.
 ==Spis gatunków==
@@ Linia 60: / Linia 62: @@
 ==Bibliografia==
-<small>
+<small>Kubo, T., Zheng, W., Kubo, M. O., & Jin, X. (2021). "Dental microwear of a basal ankylosaurine dinosaur, ''Jinyunpelta'' and its implication on evolution of chewing mechanism in ankylosaurs". Plos one, 16(3), e0247969. [[doi:10.1371/journal.pone.0247969]]
 Zheng, W., Jin, X., Azuma, Y., Wang, Q., Miyata, K., Xu, X. (2018). "The most basal ankylosaurine dinosaur from the Albian–Cenomanian of China, with implications for the evolution of the tail club". Scientific Reports. 8: Article number 3711. [[doi:10.1038/s41598-018-21924-7]].</small>

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 |-
 ! '''[[Czas|Czas występowania]]'''
-| ok. 106-06 [[Ma]]
+| ok. 106-96 [[Ma]]
 <small>[[„środkowa” kreda]] ([[alb]] – [[cenoman]])</small>
@@ Linia 74: / Linia 74: @@
 | {{Kpt|[[Zheng Wenjie|Zheng]], [[Jin Xingsheng|Jin]], [[Yoichi Azuma|Azuma]], [[Wang Qiongying|Wang]], [[Kazunori Miyata|Miyata]]}} i {{Kpt|[[Xu Xing|Xu]]}}, [[2018]]
 |-
-| {{V|''Y. sinensis''}}
+| {{V|''J. sinensis''}}
 | {{Kpt|[[Zheng Wenjie|Zheng]], [[Jin Xingsheng|Jin]], [[Yoichi Azuma|Azuma]], [[Wang Qiongying|Wang]], [[Kazunori Miyata|Miyata]]}} i {{Kpt|[[Xu Xing|Xu]]}}, [[2018]]
 |-

@@ Linia 53: / Linia 53: @@
 ==Wstęp==
 ''Jinyunpelta'' to ankylozaur z przełomu [[wczesna kreda|wczesnej]] i [[późna kreda|późnej kredy]] Chin. Wg autorów opisu, jest najstarszy i najbardziej prymitywny przedstawiciel [[Ankylosaurinae]]. Został on nazwany w 2018 r. przez zespół paleontologów, którym przewodził [[Wenjie Zheng]].
 ==Materiał kopalny==
@@ Linia 62: / Linia 61: @@
 ==Etymologia==
 Nazwa ''Jinyunpelta'' pochodzi od okręgu Jinyun w Chinach oraz łacińskiego słowa ''pelta'' („tarcza”), w nawiązaniu do osteoderm chroniących ciało tego zwierzęcia.
 ==Budowa==
-''Jinyunpelta'' pod względem budowy nie odbiegała zbytnio od innych ankylozaurydów. Był to masywny, poruszający się czworonożnie opancerzony roślinożerca o niskim, szerokim ciele, z kostną maczugą na ogonie. Czaszka przypominała innych prymitywnych przedstawicieli tej rodziny, takich jak np. ''[[Gobisaurus]]'' czy ''[[Shamosaurus]]''. Podobnie jak u nich, była dłuższa niż szersza, a pokrywające ją osteodermy nie dzieliły się na wyraźnie odrębne płyty. Pysk był jednak szerszy niż u gobizaura czy szamozaura. Jego przód był bezzębny i wyposażony w dziób o ostrych krawędziach. Dalej w głębi paszczy, w kocich szczękowych i zębowych znajdowały się rzędy zębowe, podobnie jak u innych ankylozaurów. Z tylu czaszki, z kości łuskowych i kwadratowo-jarzmowych wyrastały dwie pary rogów. Tak jak u wielu jej krewniaków, ''Jinyunpelta'' miała kilka otworów nosowych o niejasnym przeznaczeniu (zob. też [[Pinacosaurus#Czaszka]]. Niewielkie oczodoły miały półkolisty kształt.
+''Jinyunpelta'' pod względem budowy nie odbiegała zbytnio od innych ankylozaurydów. Był to masywny, poruszający się czworonożnie opancerzony roślinożerca o niskim, szerokim ciele, z kostną maczugą na ogonie. Czaszka przypominała innych prymitywnych przedstawicieli tej rodziny, takich jak np. ''[[Gobisaurus]]'' czy ''[[Shamosaurus]]''. Podobnie jak u nich, była dłuższa niż szersza, a pokrywające ją osteodermy nie dzieliły się na wyraźnie odrębne płyty. Pysk był jednak szerszy niż u gobizaura czy szamozaura. Jego przód był bezzębny i wyposażony w dziób o ostrych krawędziach. Dalej w głębi paszczy, w kocich szczękowych i zębowych znajdowały się rzędy zębowe, podobnie jak u innych ankylozaurów. Z tylu czaszki, z kości łuskowych i kwadratowo-jarzmowych wyrastały dwie pary rogów. Tak jak u wielu jej krewniaków, ''Jinyunpelta'' miała kilka otworów nosowych o niejasnym przeznaczeniu (zob. też [[Pinacosaurus#Czaszka]]). Niewielkie oczodoły miały półkolisty kształt.
 Szkielet pozaczaszkowy cechował się ciężką budową. Kręgi i żebra były masywne. Kończyny ''Jinyunpelta'' były krótkie i również mocno zbudowane. Dłonie miały po pięć palców. Pancerz składał się głównie z małych osteoderm o średnicy 0,5-2,5 cm. Zdarzały się jednak i większe, trójkątne płyty. Przestrzeń między nimi wypełniały wspomniane małe osteodermy. Maczuga ogonowa była duża i osiągała 45,5 cm długości i 43,1 cm szerokości. Patrząc z góry, miała z grubsza sześciokątny kształt. Tworzyło ją sześć osteoderm o prostokątnym kształcie.