Pycnonemosaurus - Historia wersji

Taurovenator o 19:17, 31 sie 2019

2019-08-31T19:17:46Z

Mateusz: /* Bibliografia */

2017-06-12T10:41:36Z

‎Bibliografia

Kamil Kamiński: Delcourt i in., 2017; tylko dane z abstraktu

2017-06-10T18:14:37Z

Delcourt i in., 2017; tylko dane z abstraktu

Kamil Kamiński: Delcourt i in., 2017; d

2017-06-10T18:14:00Z

Delcourt i in., 2017; d

Kamil Kamiński: poprawki kolejne

2017-05-01T18:18:09Z

poprawki kolejne

Nazuul: systematyka, inne popr.

2017-05-01T17:29:20Z

systematyka, inne popr.

Kamil Kamiński o 09:47, 1 maj 2017

2017-05-01T09:47:03Z

Kamil Kamiński o 09:45, 1 maj 2017

2017-05-01T09:45:18Z

Kamil Kamiński o 09:43, 1 maj 2017

2017-05-01T09:43:50Z

Kamil Kamiński o 09:40, 1 maj 2017

2017-05-01T09:40:50Z

@@ Linia 66: / Linia 66: @@
 ==Paleoekologia==
-''Pycnonemosaurus'' prawdopodobnie (zob. niżej) występował razem z kilkoma średnich rozmiarów zauropodami, takimi jak ''[[Adamantisaurus]]'', ''[[Aelosaurus]]'' i ''[[Gondwanatitan]]'', oraz większym ''[[Maxakalisaurus]]''. Mogły one stanowić potencjalne ofiary pycnonemozaura, zwłaszcza mniejsze rodzaje. Prawdopodobnie zajmował on pozycje na szczycie łańcucha pokarmowego, choć mógł tam żyć również drugi, nieopisany jeszcze abelizauryd (Carrano i Sampson, 2008). Obok niego żyły też mniejsze, nieopisane [[Unenlagiinae|unenlaginy]] (Candeiro i in., 2012), które nie stanowiły konkurencji dla dorosłych pycnonemozaurów. Oprócz dinozaurów liczne były różnego rodzaju krokodylomorfy, w tym dosyć duże formy lodowe, jak ''Baurusuchus''.
+''Pycnonemosaurus'' prawdopodobnie (zob. niżej) występował razem z kilkoma średnich rozmiarów zauropodami, takimi jak ''[[Adamantisaurus]]'', ''[[Aeolosaurus]]'' i ''[[Gondwanatitan]]'', oraz większym ''[[Maxakalisaurus]]''. Mogły one stanowić potencjalne ofiary pycnonemozaura, zwłaszcza mniejsze rodzaje. Prawdopodobnie zajmował on pozycje na szczycie łańcucha pokarmowego, choć mógł tam żyć również drugi, nieopisany jeszcze abelizauryd (Carrano i Sampson, 2008). Obok niego żyły też mniejsze, nieopisane [[Unenlagiinae|unenlaginy]] (Candeiro i in., 2012), które nie stanowiły konkurencji dla dorosłych pycnonemozaurów. Oprócz dinozaurów liczne były różnego rodzaju krokodylomorfy, w tym dosyć duże formy lodowe, jak ''Baurusuchus''.
 Datowanie formacji Adamantina jest niepewne. Carrano i Sampson (2008) wskazują na [[turon]]-[[santon]]. Natomiast wg Filippi i in. (2016) oraz Longricha i in. (2017) był to [[mastrycht]]. Szczątki pycnonemozaura być może pochodzą jednak z odrębnej formacji Quilombinho (Weska, 2006).

@@ Linia 89: / Linia 89: @@
 Coria, R.A. , Currie, P.J. & Paulina Carabajal, A. (2006) "A new abelisauroid theropod from northwestern Patagonia" Canadian Journal of Earth Sciences, 43(9), 1283-1289. [[doi:10.1139/E06-025]].
-Delcourt, R. (2017)”Revised morphology of Pycnonemosaurus nevesi Kellner & Campos, 2002 (Theropoda: Abelisauridae) and its phylogenetic relationships.” Zootaxa 4276(1):  1-45 [[DOI:http://dx.doi.org/10.11646/zootaxa.4276.1.1]]
+Delcourt, R. (2017) ”Revised morphology of ''Pycnonemosaurus nevesi'' Kellner & Campos, 2002 (Theropoda: Abelisauridae) and its phylogenetic relationships.” Zootaxa 4276(1):  1-45 [[DOI:http://dx.doi.org/10.11646/zootaxa.4276.1.1]]
 Elias, F. (online 2011) [http://www.deviantart.com/art/Pycnonemosaurus-nevesi-skeleto-259000865].
@@ Linia 95: / Linia 95: @@
 Filippi, L.S., Méndez, A.H., Juarez Válieri, R.D. & Garrido, A.C. (2016) "A new brachyrostran with hypertrophied axial structures reveals an unexpected radiation of latest Cretaceous abelisaurids" Cretaceous Research, 61, 209-219. [[doi:10.1016/j.cretres.2015.12.018]].
-Grillo, O.N. & Delcourt, R. (2017) "Allometry and body length of abelisauroid theropods: Pycnonemosaurus nevesi is the new king" Cretaceous Research, 69, 71-89. [[doi:10.1016/j.cretres.2016.09.001]]
+Grillo, O.N. & Delcourt, R. (2017) "Allometry and body length of abelisauroid theropods: ''Pycnonemosaurus nevesi'' is the new king" Cretaceous Research, 69, 71-89. [[doi:10.1016/j.cretres.2016.09.001]]
 Irmis, R.B. (2007) "Axial skeleton ontogeny in the Parasuchia (Archosauria: Pseudosuchia) and its implications for ontogenetic determination in archosaurs" Journal of vertebrate Paleontology, 27(2), 350-361. [[doi:10.1671/0272-4634(2007)27[350:ASOITP]2.0.CO;2]].
@@ Linia 103: / Linia 103: @@
 Longrich, N.R.; Pereda-Suberbiola, X.; Jalil, N.-E.; Khaldoune, F.; Jourani, E. (2017). "An abelisaurid from the latest Cretaceous (late Maastrichtian) of Morocco, North Africa". Cretaceous Research. [[doi:10.1016/j.cretres.2017.03.021]]
-Novas, F.E., Chaterjee, S., Rudra, D.K. & Datta, P.M. (2010) "Rahiolisaurus gujaratensis, n. gen. n. sp., A New Abelisaurid Theropod from the Late Cretaceous of India" [w:] Bandyopadhyay, S. (red.) "New aspects of mesozoic biodiversity" Lecture Notes in Earth Science, 132, 45-62.
+Novas, F.E., Chaterjee, S., Rudra, D.K. & Datta, P.M. (2010) "''Rahiolisaurus gujaratensis'', n. gen. n. sp., A New Abelisaurid Theropod from the Late Cretaceous of India" [w:] Bandyopadhyay, S. (red.) "New aspects of mesozoic biodiversity" Lecture Notes in Earth Science, 132, 45-62.
 Weska, R.K. (2006) "Uma síntese do Cretáceo Superior Mato-Grossense". Geociências, 25(1), 71-81.

@@ Linia 89: / Linia 89: @@
 Coria, R.A. , Currie, P.J. & Paulina Carabajal, A. (2006) "A new abelisauroid theropod from northwestern Patagonia" Canadian Journal of Earth Sciences, 43(9), 1283-1289. [[doi:10.1139/E06-025]].
- Delcourt, R. (2017)”Revised morphology of Pycnonemosaurus nevesi Kellner & Campos, 2002 (Theropoda: Abelisauridae) and its phylogenetic relationships.” Zootaxa 4276(1):  1-45 [[DOI:http://dx.doi.org/10.11646/zootaxa.4276.1.1]]
+Delcourt, R. (2017)”Revised morphology of Pycnonemosaurus nevesi Kellner & Campos, 2002 (Theropoda: Abelisauridae) and its phylogenetic relationships.” Zootaxa 4276(1):  1-45 [[DOI:http://dx.doi.org/10.11646/zootaxa.4276.1.1]]
 Elias, F. (online 2011) [http://www.deviantart.com/art/Pycnonemosaurus-nevesi-skeleto-259000865].

@@ Linia 54: / Linia 54: @@
 ==Materiał kopalny==
-[[Holotyp]]em jest okaz oznaczony numerem katalogowym DGM 859-R. Obejmuje on pięć zębów, fragmenty żebra, dwa niekompletne kręgi szyjne, cztery trzony kręgów szyjnych, wyrostek poprzeczny kręgu szyjnego, dalszą część prawej kości łonowej, prawą kość piszczelową i dalszą część prawej kości strzałkowej.
+[[Holotyp]]em jest okaz oznaczony numerem katalogowym DGM 859-R. Obejmuje on pięć zębów, fragmenty żebra, dwa niekompletne kręgi ogonowe, cztery trzony kręgów ogonowych, wyrostek poprzeczny kręgu ogonowego, dalszą część prawej kości łonowej, prawą kość piszczelową i dalszą część prawej kości strzałkowej.
 ==Etymologia==
@@ Linia 60: / Linia 60: @@
 ==Budowa==
-''Pycnonemosaurus'' był jednym z największych abelizaurydów, nie wiadomo jednak dokładnie jakie osiągał rozmiary. Wg Grillo i Delcourta (2017) był on największym przedstawicielem swojej rodziny, osiągając długość 8,93 ± 0,31 m, więcej niż ''[[Carnotaurus]]'' czy ''[[Ekrixinatosaurus]]''. Wg wspomnianych autorów jego kości są większe niż u jakiegokolwiek znanego abelizauroida. Wcześniejsze oszacowania były jednak przeważnie mniejsze, dając mu 6-7 m (z wyjątkiem rekonstrukcji Eliasa [2011 online] - 9,4 m). Holotyp ma niezrośnięte łuki neuralne i trzony kręgów ogonowych (Kellner i Campos [2002]), a ponieważ zrośnięcia postępują od tyłu do przodu kręgosłupa (Irmis, 2007) sugeruje to młody wiek okazu. Być może więc teropod ten osiągał jeszcze większe rozmiary.
+''Pycnonemosaurus'' był jednym z największych abelizaurydów, nie wiadomo jednak dokładnie jakie osiągał rozmiary. Wg Grillo i Delcourta (2017) był on największym przedstawicielem swojej rodziny, osiągając długość 8,93 ± 0,31 m, więcej niż ''[[Carnotaurus]]'' czy ''[[Ekrixinatosaurus]]''. Wg wspomnianych autorów jego kości są większe niż u jakiegokolwiek znanego abelizauroida. Wcześniejsze oszacowania były jednak przeważnie mniejsze, dając mu 6-7 m (z wyjątkiem rekonstrukcji Eliasa [2011 online] - 9,4 m). Holotyp ma niezrośnięte łuki neuralne i trzony kręgów ogonowych (Kellner i Campos [2002]), a ponieważ zrośnięcia postępują od tyłu do przodu kręgosłupa (Irmis, 2007) sugeruje to młody wiek okazu, jednak dokładny etap ontogenezy pozostaje nieznany (Delcourt, 2017).  Być może więc teropod ten osiągał jeszcze większe rozmiary.
-''Pycnonemosaurus'' wyróżniał się grzebieniem knemialnym (ang. ''cnemial crest'') na kości piszczelowej w kształcie siekiery (choć piszczele zaawansowanych abelizaurydów są podobne do siebie, co jest widoczne np. na rys. 1 w pracy Grillo i Delcourta [2017]) i względnie małą stopką kości łonowej (Kellner i Campos, 2002; dokładne proporcje są jednak nieznane, a cecha ta może w podobnym stopniu występować u ''Ekrixinatosaurus'' [Calvo i in., 2004) i ''Rahiolisaurus'' [Novas i in., 2010]). Kręgi ogonowe miały dystalnie rozszerzone wyrostki poprzeczne oraz proporcjonalnie szerokie podstawy łuków neuralnych ([[Matthew Carrano|Carrano]] i [[Scott Sampson|Sampson]], 2008).
+Kręgi ogonowe miały haczykowate wyrostki poprzeczne z przednio-dystalnym, krótkim i pochylonym rozszerzeniem (Delcourt, 2017) oraz proporcjonalnie szerokie podstawy łuków neuralnych ([[Matthew Carrano|Carrano]] i [[Scott Sampson|Sampson]], 2008). Kości piszczelowe były silne i masywne, z dobrze rozwiniętymi i brzusznie rozszerzonymi bocznymi kostkami (ang. ''malleous'') (Delcourt, 2017). Wg autorów opisu, ''Pycnonemosaurus'' wyróżniał się również grzebieniem knemialnym (ang. ''cnemial crest'') na kości piszczelowej w kształcie siekiery (choć piszczele zaawansowanych abelizaurydów są podobne do siebie, co jest widoczne np. na rys. 1 w pracy Grillo i Delcourta [2017]) i względnie małą, zaokrągloną stopką kości łonowej (Kellner i Campos, 2002; dokładne proporcje są jednak nieznane, a cecha ta może w podobnym stopniu występować u ''Ekrixinatosaurus'' [Calvo i in., 2004) i ''Rahiolisaurus'' [Novas i in., 2010]). Kość łonowa charakteryzowała się też brzusznie pochylonym przednim dalszym końcem (Delcourt, 2017).
 [[Plik: Pycnonemosaurus nevesi by vasix.jpg|300px|thumb|right|Rekonstrukcja pycnonemozaura w podmokłym środowisku. Autor: Vasika Yasanjith Udura [http://vasix.deviantart.com/art/Pycnonemosaurus-nevesi-344054328].]]
@@ Linia 88: / Linia 88: @@
 Coria, R.A. , Currie, P.J. & Paulina Carabajal, A. (2006) "A new abelisauroid theropod from northwestern Patagonia" Canadian Journal of Earth Sciences, 43(9), 1283-1289. [[doi:10.1139/E06-025]].
 Elias, F. (online 2011) [http://www.deviantart.com/art/Pycnonemosaurus-nevesi-skeleto-259000865].

@@ Linia 60: / Linia 60: @@
 ==Budowa==
-''Pycnonemosaurus'' był jednym z największych abelizaurydów, nie wiadomo jednak dokładnie jakie osiągał rozmiary. Wg Grillo i Delcourta (2017) był on największym przedstawicielem swojej rodziny, osiągając długość 8,93 ± 0,31 m, więcej niż ''[[Carnotaurus]]'' czy ''[[Ekrixinatosaurus]]''. Wg wspomnianych autorów jego kości są większe niż u jakiegokolwiek znanego abelizauroida. Wcześniejsze oszacowania były jednak przeważnie mniejsze, dając mu 6-7 m. Holotyp mógł być osobnikiem młodym, na co wskazują niezrośnięte łuki neuralne i trzony kręgów ogonowych (Kellner i Campos [2002]), być może teropod ten osiągał jeszcze większe rozmiary.
+''Pycnonemosaurus'' był jednym z największych abelizaurydów, nie wiadomo jednak dokładnie jakie osiągał rozmiary. Wg Grillo i Delcourta (2017) był on największym przedstawicielem swojej rodziny, osiągając długość 8,93 ± 0,31 m, więcej niż ''[[Carnotaurus]]'' czy ''[[Ekrixinatosaurus]]''. Wg wspomnianych autorów jego kości są większe niż u jakiegokolwiek znanego abelizauroida. Wcześniejsze oszacowania były jednak przeważnie mniejsze, dając mu 6-7 m (z wyjątkiem rekonstrukcji Eliasa [2011 online] - 9,4 m). Holotyp ma niezrośnięte łuki neuralne i trzony kręgów ogonowych (Kellner i Campos [2002]), a ponieważ zrośnięcia postępują od tyłu do przodu kręgosłupa (Irmis, 2007) sugeruje to młody wiek okazu. Być może więc teropod ten osiągał jeszcze większe rozmiary.
-''Pycnonemosaurus'' wyróżniał się grzebieniem knemialnym (ang. ''cnemial crest'') na kości piszczelowej w kształcie siekiery (choć piszczele zaawansowanych abelizaurydów są podobne do siebie) i względnie małą stopką kości łonowej (Kellner i Campos, 2002; dokładne proporcje są jednak nieznane, a cecha ta może w podobnym stopniu występować u ''Ekrixinatosaurus'' i ''Rahiolisaurus''). Kręgi ogonowe miały dystalnie rozszerzone wyrostki poprzeczne oraz proporcjonalnie szerokie podstawy łuków neuralnych ([[Matthew Carrano|Carrano]] i [[Scott Sampson|Sampson]], 2008).
+''Pycnonemosaurus'' wyróżniał się grzebieniem knemialnym (ang. ''cnemial crest'') na kości piszczelowej w kształcie siekiery (choć piszczele zaawansowanych abelizaurydów są podobne do siebie, co jest widoczne np. na rys. 1 w pracy Grillo i Delcourta [2017]) i względnie małą stopką kości łonowej (Kellner i Campos, 2002; dokładne proporcje są jednak nieznane, a cecha ta może w podobnym stopniu występować u ''Ekrixinatosaurus'' [Calvo i in., 2004) i ''Rahiolisaurus'' [Novas i in., 2010]). Kręgi ogonowe miały dystalnie rozszerzone wyrostki poprzeczne oraz proporcjonalnie szerokie podstawy łuków neuralnych ([[Matthew Carrano|Carrano]] i [[Scott Sampson|Sampson]], 2008).
 [[Plik: Pycnonemosaurus nevesi by vasix.jpg|300px|thumb|right|Rekonstrukcja pycnonemozaura w podmokłym środowisku. Autor: Vasika Yasanjith Udura [http://vasix.deviantart.com/art/Pycnonemosaurus-nevesi-344054328].]]
 ==Paleoekologia==
-''Pycnonemosaurus'' występował razem z kilkoma średnich rozmiarów zauropodami, takimi jak ''[[Adamantisaurus]]'', ''[[Aelosaurus]]'' i ''[[Gondwanatitan]]'', oraz większym ''[[Maxakalisaurus]]''. Mogły one stanowić potencjalne ofiary pycnonemozaura, zwłaszcza mniejsze rodzaje. Prawdopodobnie zajmował on pozycje na szczycie łańcucha pokarmowego, choć mógł tam żyć również drugi, nieopisany jeszcze abelizauryd (Carrano i Sampson, 2008). Obok niego żyły też mniejsze, nieopisane [[Unenlagiinae|unenlaginy]] (Candeiro i in., 2012), które nie stanowiły konkurencji dla dorosłych pycnonemozaurów. Oprócz dinozaurów liczne były różnego rodzaju krokodylomorfy, w tym dosyć duże formy lodowe, jak ''Baurusuchus''.
+''Pycnonemosaurus'' prawdopodobnie (zob. niżej) występował razem z kilkoma średnich rozmiarów zauropodami, takimi jak ''[[Adamantisaurus]]'', ''[[Aelosaurus]]'' i ''[[Gondwanatitan]]'', oraz większym ''[[Maxakalisaurus]]''. Mogły one stanowić potencjalne ofiary pycnonemozaura, zwłaszcza mniejsze rodzaje. Prawdopodobnie zajmował on pozycje na szczycie łańcucha pokarmowego, choć mógł tam żyć również drugi, nieopisany jeszcze abelizauryd (Carrano i Sampson, 2008). Obok niego żyły też mniejsze, nieopisane [[Unenlagiinae|unenlaginy]] (Candeiro i in., 2012), które nie stanowiły konkurencji dla dorosłych pycnonemozaurów. Oprócz dinozaurów liczne były różnego rodzaju krokodylomorfy, w tym dosyć duże formy lodowe, jak ''Baurusuchus''.
 Datowanie formacji Adamantina jest niepewne. Carrano i Sampson (2008) wskazują na [[turon]]-[[santon]]. Natomiast wg Filippi i in. (2016) oraz Longricha i in. (2017) był to [[mastrycht]]. Szczątki pycnonemozaura być może pochodzą jednak z odrębnej formacji Quilombinho (Weska, 2006).
@@ Linia 81: / Linia 81: @@
 ==Bibliografia==
 <small>
 Candeiro, C.R.A., Cau, A., Fanti, F., Nava, W.R., Novas, F.E. (2012). "First evidence of an unenlagiid (Dinosauria, Theropoda, Maniraptora) from the Bauru Group, Brazil". Cretaceous Research. 37, 223–226 [[doi:10.1016/j.cretres.2012.04.001]].
@@ Linia 86: / Linia 88: @@
 Coria, R.A. , Currie, P.J. & Paulina Carabajal, A. (2006) "A new abelisauroid theropod from northwestern Patagonia" Canadian Journal of Earth Sciences, 43(9), 1283-1289. [[doi:10.1139/E06-025]].
 Filippi, L.S., Méndez, A.H., Juarez Válieri, R.D. & Garrido, A.C. (2016) "A new brachyrostran with hypertrophied axial structures reveals an unexpected radiation of latest Cretaceous abelisaurids" Cretaceous Research, 61, 209-219. [[doi:10.1016/j.cretres.2015.12.018]].
 Grillo, O.N. & Delcourt, R. (2017) "Allometry and body length of abelisauroid theropods: Pycnonemosaurus nevesi is the new king" Cretaceous Research, 69, 71-89. [[doi:10.1016/j.cretres.2016.09.001]]
 Kellner, A.W.A., Campos, D.A. (2002). "On a theropod dinosaur (Abelisauria) from the continental Cretaceous of Brazil". Arquivos do Museu Nacional. 60(3), 163-170.
 Longrich, N.R.; Pereda-Suberbiola, X.; Jalil, N.-E.; Khaldoune, F.; Jourani, E. (2017). "An abelisaurid from the latest Cretaceous (late Maastrichtian) of Morocco, North Africa". Cretaceous Research. [[doi:10.1016/j.cretres.2017.03.021]]
 Weska, R.K. (2006) "Uma síntese do Cretáceo Superior Mato-Grossense". Geociências, 25(1), 71-81.

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 |-
 | [[Kamil Kamiński]]
+| [[Maciej Ziegler]]
 |}
 </small>
@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 |-
 ! '''Długość''':
-| 7-9,4  m
+| >9,4 m
 |-
 ! '''Masa''':
@@ Linia 34: / Linia 34: @@
 [[Ceratosauria]]
-[[Abelisauridae]]
+[[Abelisauria]]
-[[Brachyrostra]]=?[[Carnotaurinae]]
+(?)<ref>Coria i in. (2006) podważają przynależność do Abelisauridae.</ref> [[Abelisauridae]]
-[[Furileusauria]]<ref>Wg Coria i in. (2006) ''Pycnonemosaurus'' nie należał do Abelisauridae.</ref>
+(( [[Carnotaurinae]]
 |-
 | colspan=2 |[[Plik: Pycnonemosaurus nevesi skeletal by bricksmashtv.jpg|400px]]
 <small>Sylwetka ''Pycnonemosaurus'', na niebiesko zaznaczono znaleziono kości.
-<br />Autor: Gunnar Bivens  [http://bricksmashtv.deviantart.com/art/Pycnonemosaurus-nevesi-Skeletal-633382881].</small>
+<br />Autor: Gunnar Bivens [http://bricksmashtv.deviantart.com/art/Pycnonemosaurus-nevesi-Skeletal-633382881].</small>
 |-
 |}
@@ Linia 53: / Linia 54: @@
 ==Materiał kopalny==
 [[Holotyp]]em jest okaz oznaczony numerem katalogowym DGM 859-R. Obejmuje on pięć zębów, fragmenty żebra, dwa niekompletne kręgi szyjne, cztery trzony kręgów szyjnych, wyrostek poprzeczny kręgu szyjnego, dalszą część prawej kości łonowej, prawą kość piszczelową i dalszą część prawej kości strzałkowej.
 ==Etymologia==
@@ Linia 59: / Linia 60: @@
 ==Budowa==
-''Pycnonemosaurus'' był jednym z największych abelizaurydów, nie wiadomo jednak dokładnie jakie osiągał rozmiary. Wg Grillo i Delcourta (2017) był on największym przedstawicielem swojej rodziny, osiągając długość 8,93 ± 0,31 m, więcej niż ''[[Carnotaurus]]'' czy ''[[Ekrixinatosaurus]]''. Wg wspomnianych autorów jego kości są większe niż u jakiegokolwiek znanego abelizauroida. Wcześniejsze oszacowania były jednak przeważnie mniejsze, dając mu 6-7 m. Holotyp mógł być osobnikiem młodym, na co wskazują niezrośnięte  łuki neuralne i trzony kręgów ogonowych (Kellner i Campos [2002]), być może teropod ten osiągał jeszcze większe rozmiary.
+''Pycnonemosaurus'' był jednym z największych abelizaurydów, nie wiadomo jednak dokładnie jakie osiągał rozmiary. Wg Grillo i Delcourta (2017) był on największym przedstawicielem swojej rodziny, osiągając długość 8,93 ± 0,31 m, więcej niż ''[[Carnotaurus]]'' czy ''[[Ekrixinatosaurus]]''. Wg wspomnianych autorów jego kości są większe niż u jakiegokolwiek znanego abelizauroida. Wcześniejsze oszacowania były jednak przeważnie mniejsze, dając mu 6-7 m. Holotyp mógł być osobnikiem młodym, na co wskazują niezrośnięte łuki neuralne i trzony kręgów ogonowych (Kellner i Campos [2002]), być może teropod ten osiągał jeszcze większe rozmiary.
 ''Pycnonemosaurus'' wyróżniał się grzebieniem knemialnym (ang. ''cnemial crest'') na kości piszczelowej w kształcie siekiery (choć piszczele zaawansowanych abelizaurydów są podobne do siebie) i względnie małą stopką kości łonowej (Kellner i Campos, 2002; dokładne proporcje są jednak nieznane, a cecha ta może w podobnym stopniu występować u ''Ekrixinatosaurus'' i ''Rahiolisaurus''). Kręgi ogonowe miały dystalnie rozszerzone wyrostki poprzeczne oraz proporcjonalnie szerokie podstawy łuków neuralnych ([[Matthew Carrano|Carrano]] i [[Scott Sampson|Sampson]], 2008).
@@ Linia 65: / Linia 66: @@
 ==Paleoekologia==
-''Pycnonemosaurus''  występował razem z kilkoma średnich rozmiarów zauropodami, takimi jak ''[[Adamantisaurus]]'', ''[[Aelosaurus]]'' i ''[[Gondwanatitan]]'', oraz większym ''[[Maxakalisaurus]]''. Mogły one stanowić potencjalne ofiary pycnonemozaura, zwłaszcza mniejsze rodzaje. Prawdopodobnie zajmował on pozycje na szczycie łańcucha pokarmowego, choć mógł tam żyć również drugi, nieopisany jeszcze abelizauryd (Carrano i Sampson, 2008). Obok niego żyły też mniejsze, nieopisane [[Unenlagiinae|unenlaginy]] (Candeiro i in., 2012), które nie stanowiły konkurencji dla dorosłych pycnonemozaurów. Oprócz dinozaurów liczne były różnego rodzaju krokodylomorfy, w tym dosyć duże formy lodowe, jak ''Baurusuchus''.
+''Pycnonemosaurus'' występował razem z kilkoma średnich rozmiarów zauropodami, takimi jak ''[[Adamantisaurus]]'', ''[[Aelosaurus]]'' i ''[[Gondwanatitan]]'', oraz większym ''[[Maxakalisaurus]]''. Mogły one stanowić potencjalne ofiary pycnonemozaura, zwłaszcza mniejsze rodzaje. Prawdopodobnie zajmował on pozycje na szczycie łańcucha pokarmowego, choć mógł tam żyć również drugi, nieopisany jeszcze abelizauryd (Carrano i Sampson, 2008). Obok niego żyły też mniejsze, nieopisane [[Unenlagiinae|unenlaginy]] (Candeiro i in., 2012), które nie stanowiły konkurencji dla dorosłych pycnonemozaurów. Oprócz dinozaurów liczne były różnego rodzaju krokodylomorfy, w tym dosyć duże formy lodowe, jak ''Baurusuchus''.
 Datowanie formacji Adamantina jest niepewne. Carrano i Sampson (2008) wskazują na [[turon]]-[[santon]]. Natomiast wg Filippi i in. (2016) oraz Longricha i in. (2017) był to [[mastrycht]]. Szczątki pycnonemozaura być może pochodzą jednak z odrębnej formacji Quilombinho (Weska, 2006).
@@ Linia 107: / Linia 108: @@
 [[Kategoria:Mezozoik]]
 [[Kategoria:Kreda]]

@@ Linia 94: / Linia 94: @@
 Longrich, N.R.; Pereda-Suberbiola, X.; Jalil, N.-E.; Khaldoune, F.; Jourani, E. (2017). "An abelisaurid from the latest Cretaceous (late Maastrichtian) of Morocco, North Africa". Cretaceous Research. [[doi:10.1016/j.cretres.2017.03.021]]
-Weska, R.K. (2006) "Uma síntese do Cretáceo Superior Mato-Grossense". Geociências, 25(1), 71-81.</small>
+Weska, R.K. (2006) "Uma síntese do Cretáceo Superior Mato-Grossense". Geociências, 25(1), 71-81.
 <references/></small>

← poprzednia wersja		Wersja z 09:45, 1 maj 2017
Linia 95:		Linia 95:

	Weska, R.K. (2006) "Uma síntese do Cretáceo Superior Mato-Grossense". Geociências, 25(1), 71-81.</small>		Weska, R.K. (2006) "Uma síntese do Cretáceo Superior Mato-Grossense". Geociências, 25(1), 71-81.</small>
		+
		+	<references/></small>

	[[Kategoria:Dinosauria]]		[[Kategoria:Dinosauria]]