Styracosaurus - Historia wersji

Kamil Kamiński o 21:23, 23 paź 2026

2026-10-23T21:23:11Z

Kamil Kamiński o 21:22, 23 paź 2026

2026-10-23T21:22:43Z

Paweł: /* Bibliografia */

2026-10-23T06:50:53Z

‎Bibliografia

Paweł: /* Budowa i paleobiologia */

2026-10-23T06:47:57Z

‎Budowa i paleobiologia

Paweł: przeniesienie części informacji do hasła Ceratopsoidea

2024-10-31T18:30:01Z

przeniesienie części informacji do hasła Ceratopsoidea

Taurovenator o 21:13, 30 lis 2023

2023-11-30T21:13:12Z

Paweł o 14:52, 17 lis 2023

2023-11-17T14:52:31Z

Paweł: /* Wstęp */

2023-10-26T15:59:31Z

‎Wstęp

Paweł o 15:49, 26 paź 2023

2023-10-26T15:49:47Z

Kamil Kamiński o 21:26, 14 paź 2023

2023-10-14T21:26:10Z

@@ Linia 90: / Linia 90: @@
 Najmłodszy z dotąd opisanych okazów (TMP 09.80.1) miał mały, zakrzywiony róg na nosie i krótkie, okrągłe rogi nad oczami. Zamiast długich kolców, na kościach ciemieniowych rosły krótkie, trójkątne i płaskie wyrostki. Rogi nadoczodołowe młodego styrakozaura były krótsze i bardziej zaokrąglone niż u podobnej wielkości centrozaura. TMP 09.80.1 miał również stosunkowo dłuższy pysk niż dorosłe osobniki (Brown i in., 2020).
-Odcinek szyjny ''Styracosaurus'' liczył 9 kręgów szyjnych, z czego trzy przednie tworzyły ''[[syncervical]]''. W odcinku grzbietowym było 12 kręgów, które zmieniały swój kształt. Trzony czterech pierwszych miały owalny zarys w kierunku grzbietowym. Od piątego kręgu trzony stawały się szersze po stronie brzusznej, natomiast tylne przyjmowały kształt lekko gruszkowaty. W odcinku ogonowym było 45 kręgów, podobnie jak u innych centrozaurynów (np. ''[[Centrosaurus]]'' - 46 i ''[[Brachyceratops]]'' - 47). Tak jak u innych ceratopsydów, styrakozaur miał znacznie krótsze przedramię od ramienia. Kość promieniowa mierzyła ok. 65% długości kości ramiennej. Kość kulszowa była łagodnie zakrzywiona, podobnie jak u innych centrozaurynów oraz protoceropsydów. Różniła się jednak ona w stosunku do silnie wygiętych kości kulszowych chasmozaurynów (Holmes i [[Ryan]], 2013). Kończyny były raczej krótkie i zbudowane z masywnych kości (zob. też [[Triceratops#Kończyny i lokomocja]]). Ułożenie kończyn przednich i ruch ramion u ''Styracosaurus'' przypomina ten u [[chasmozauryn]]ów. Podczas poruszania się łokcie były schowane po bokach, z kością promieniową przed kością łokciową i bez rotacji wewnętrznej. Styrakozaur, gdy zginał i prostował swoje łokcie powodował ruchy ciała i głowy na boki lub w górę i w dół (Senter i Mackey, 2023). Trzy palce kończyn przednich i wszystkie cztery palce stopy zakończone były szerokimi, zaokrąglonymi kopytkami. Ogon styrakozaura był krótki, podobnie jak u innych zaawansowanych ceratopsów.
+Odcinek szyjny ''Styracosaurus'' liczył 9 kręgów szyjnych, z czego trzy przednie tworzyły ''[[syncervical]]''. W odcinku grzbietowym było 12 kręgów, które zmieniały swój kształt. Trzony czterech pierwszych miały owalny zarys w kierunku grzbietowym. Od piątego kręgu trzony stawały się szersze po stronie brzusznej, natomiast tylne przyjmowały kształt lekko gruszkowaty. W odcinku ogonowym było 45 kręgów, podobnie jak u innych centrozaurynów (np. ''[[Centrosaurus]]'' - 46 i ''[[Brachyceratops]]'' - 47). Tak jak inne ceratopsydy, styrakozaur miał znacznie krótsze przedramię od ramienia. Kość promieniowa mierzyła ok. 65% długości kości ramiennej. Kość kulszowa była łagodnie zakrzywiona, podobnie jak u innych centrozaurynów oraz protoceropsydów. Różniła się jednak ona w stosunku do silnie wygiętych kości kulszowych chasmozaurynów (Holmes i [[Ryan]], 2013). Kończyny były raczej krótkie i zbudowane z masywnych kości (zob. też [[Triceratops#Kończyny i lokomocja]]). Ułożenie kończyn przednich i ruch ramion u ''Styracosaurus'' przypomina ten u [[chasmozauryn]]ów. Podczas poruszania się łokcie były schowane po bokach, z kością promieniową przed kością łokciową i bez rotacji wewnętrznej. Styrakozaur, gdy zginał i prostował swoje łokcie powodował ruchy ciała i głowy na boki lub w górę i w dół (Senter i Mackey, 2023). Trzy palce kończyn przednich i wszystkie cztery palce stopy zakończone były szerokimi, zaokrąglonymi kopytkami. Ogon styrakozaura był krótki, podobnie jak u innych zaawansowanych ceratopsów.
 ''Styracosaurus'' prawdopodobnie padał ofiarą takich dinozaurów drapieżnych jak ''[[Daspletosaurus]]''. Przed takimi zagrożeniami bronił się, zapewne używając ostrych rogów oraz być może tworząc stada, choć nie ma na to jednoznacznych dowodów.

@@ Linia 90: / Linia 90: @@
 Najmłodszy z dotąd opisanych okazów (TMP 09.80.1) miał mały, zakrzywiony róg na nosie i krótkie, okrągłe rogi nad oczami. Zamiast długich kolców, na kościach ciemieniowych rosły krótkie, trójkątne i płaskie wyrostki. Rogi nadoczodołowe młodego styrakozaura były krótsze i bardziej zaokrąglone niż u podobnej wielkości centrozaura. TMP 09.80.1 miał również stosunkowo dłuższy pysk niż dorosłe osobniki (Brown i in., 2020).
-Odcinek szyjny ''Styracosaurus'' liczył 9 kręgów szyjnych, z czego trzy przednie tworzyły ''[[syncervical]]''. W odcinku grzbietowym było 12 kręgów, które zmieniały swój kształt. Trzony czterech pierwszych miały owalny zarys w kierunku grzbietowym. Od piątego kręgu trzony stawały się szersze po stronie brzusznej, natomiast tylne przyjmowały kształt lekko gruszkowaty. W odcinku ogonowym było 45 kręgów, podobnie jak u innych centrozaurynów (np. ''[[Centrosaurus]]'' - 46 i ''[[Brachyceratops]]'' - 47). Podobne jak u innych ceratopsydów, styrakozaur miał znacznie krótsze przedramię od ramienia. Kość promieniowa mierzyła ok. 65% długości kości ramiennej. Kość kulszowa była łagodnie zakrzywiona, podobnie jak u innych centrozaurynów oraz protoceropsydów. Różniła się jednak ona w stosunku do silnie wygiętych kości kulszowych chasmozaurynów (Holmes i [[Ryan]], 2013). Kończyny były raczej krótkie i zbudowane z masywnych kości (zob. też [[Triceratops#Kończyny i lokomocja]]). Ułożenie kończyn przednich i ruch ramion u ''Styracosaurus'' przypomina ten u [[chasmozauryn]]ów. Podczas poruszania się łokcie były schowane po bokach, z kością promieniową przed kością łokciową i bez rotacji wewnętrznej. Styrakozaur, gdy zginał i prostował swoje łokcie powodował ruchy ciała i głowy na boki lub w górę i w dół (Senter i Mackey, 2023). Trzy palce kończyn przednich i wszystkie cztery palce stopy zakończone były szerokimi, zaokrąglonymi kopytkami. Ogon styrakozaura był krótki, podobnie jak u innych zaawansowanych ceratopsów.
+Odcinek szyjny ''Styracosaurus'' liczył 9 kręgów szyjnych, z czego trzy przednie tworzyły ''[[syncervical]]''. W odcinku grzbietowym było 12 kręgów, które zmieniały swój kształt. Trzony czterech pierwszych miały owalny zarys w kierunku grzbietowym. Od piątego kręgu trzony stawały się szersze po stronie brzusznej, natomiast tylne przyjmowały kształt lekko gruszkowaty. W odcinku ogonowym było 45 kręgów, podobnie jak u innych centrozaurynów (np. ''[[Centrosaurus]]'' - 46 i ''[[Brachyceratops]]'' - 47). Tak jak u innych ceratopsydów, styrakozaur miał znacznie krótsze przedramię od ramienia. Kość promieniowa mierzyła ok. 65% długości kości ramiennej. Kość kulszowa była łagodnie zakrzywiona, podobnie jak u innych centrozaurynów oraz protoceropsydów. Różniła się jednak ona w stosunku do silnie wygiętych kości kulszowych chasmozaurynów (Holmes i [[Ryan]], 2013). Kończyny były raczej krótkie i zbudowane z masywnych kości (zob. też [[Triceratops#Kończyny i lokomocja]]). Ułożenie kończyn przednich i ruch ramion u ''Styracosaurus'' przypomina ten u [[chasmozauryn]]ów. Podczas poruszania się łokcie były schowane po bokach, z kością promieniową przed kością łokciową i bez rotacji wewnętrznej. Styrakozaur, gdy zginał i prostował swoje łokcie powodował ruchy ciała i głowy na boki lub w górę i w dół (Senter i Mackey, 2023). Trzy palce kończyn przednich i wszystkie cztery palce stopy zakończone były szerokimi, zaokrąglonymi kopytkami. Ogon styrakozaura był krótki, podobnie jak u innych zaawansowanych ceratopsów.
 ''Styracosaurus'' prawdopodobnie padał ofiarą takich dinozaurów drapieżnych jak ''[[Daspletosaurus]]''. Przed takimi zagrożeniami bronił się, zapewne używając ostrych rogów oraz być może tworząc stada, choć nie ma na to jednoznacznych dowodów.

← poprzednia wersja		Wersja z 06:50, 23 paź 2026
Linia 146:		Linia 146:

	Fowler, D.W. (2017). "Revised geochronology, correlation, and dinosaur stratigraphic ranges of the Santonian-Maastrichtian (Late Cretaceous) formations of the Western Interior of North America" PLoS ONE, 12(11), e0188426. [[doi:10.1371/journal.pone.0188426]]		Fowler, D.W. (2017). "Revised geochronology, correlation, and dinosaur stratigraphic ranges of the Santonian-Maastrichtian (Late Cretaceous) formations of the Western Interior of North America" PLoS ONE, 12(11), e0188426. [[doi:10.1371/journal.pone.0188426]]
		+
		+	Holmes, R., & Ryan, M. J. (2013). "The postcranial skeleton of "''Styracosaurus albertensis''". Kirtlandia, 58, 5-37 [https://www.biodiversitylibrary.org/part/202426]

	Holmes, R.B., Persons, W.S., Singh Rupal, B., Jawad Qureshi, A., Currie, P.J. (2020). "Morphological variation and asymmetrical development in the skull of Styracosaurus albertensis". Cretaceous Research. 107: 104308. [[doi:10.1016/j.cretres.2019.104308]].		Holmes, R.B., Persons, W.S., Singh Rupal, B., Jawad Qureshi, A., Currie, P.J. (2020). "Morphological variation and asymmetrical development in the skull of Styracosaurus albertensis". Cretaceous Research. 107: 104308. [[doi:10.1016/j.cretres.2019.104308]].

@@ Linia 86: / Linia 86: @@
 ==Budowa i paleobiologia==
 [[Plik: Styracosaurus_neck_frill_variation.jpeg|thumb|300px|Zróżnicowanie czaszek ''S. albertensis''. Źródło: Brown i in., 2020.]]
-''Styracosaurus'' jest jednym z najbardziej znanych dinozaurów rogatych. Charakterystyczną cechą tego dinozaura były co najmniej cztery duże kolce na kryzie których długość wahała się w granicach 50-55 cm. Ornamentacja kryzy różniła się u poszczególnych osobników - oprócz charakterystycznych kolców mogły występować mniejsze kolce lub guzki. Kryza miała duże otwory (tzw. okna), które miały na celu zmniejszenie wagi czaszki. Nad nosem znajdował się długi pojedynczy róg o długości ok. 0,5 metra. Czaszki styrakozaurów były różne w zależności od osobnika. Niektóre posiadały guzki i haczykowate wyrostki na brzegu kryzy, przypominające te występujące u rodzaju ''[[Centrosaurus]]''. Łączna ilość kolców na kryzie była różna - przeważnie od czterech do sześciu (m.in. u okazu typowego). U niektórych owe kolce były znacznie mniejsze. Opisany w 2019 r. okaz UALVP 55900 wykazał jeszcze większą różnorodność w budowie kryzy niż dotąd sądzono. Ma on m.in. duże wyrostki P1 i P2, które u pozostałych okazów są niewielkie. Cechuje się także wyraźną asymetrią – prawa kość ciemieniowa ma siedem wyrostków, a lewa osiem (Holmes i in., 2019). Niewielkie wybrzuszenia położone bocznie występowały tylko u niektórych okazów. Niewielkie rogi brwiowe występowały jedynie u niedojrzałych osobników, zastąpione u osobników dorosłych płaskimi powierzchniami. Na przedzie czaszki znajdował się duży kostny dziób, a z tyłu szczęk liczne, ciasno upakowane zęby, tworzące baterie zębowe. Służyły do rozdrabniania pokarmu, którym były nisko rosnące rośliny (zob. też [[Triceratops#Dziób i szczęki]]).  Jak znaczna część ceratopsów, ''Styracosaurus''  miał duże nozdrza.
+''Styracosaurus'' jest jednym z najbardziej znanych dinozaurów rogatych. Charakterystyczną cechą tego dinozaura były co najmniej cztery duże kolce na kryzie których długość wahała się w granicach 50-55 cm. Ornamentacja kryzy różniła się u poszczególnych osobników - oprócz charakterystycznych kolców mogły występować mniejsze kolce lub guzki. Kryza miała duże otwory (tzw. okna), które miały na celu zmniejszenie wagi czaszki. Nad nosem znajdował się długi pojedynczy róg o długości ok. 0,5 metra. Czaszki styrakozaurów były różne w zależności od osobnika. Niektóre posiadały guzki i haczykowate wyrostki na brzegu kryzy, przypominające te występujące u rodzaju ''[[Centrosaurus]]''. Łączna ilość kolców na kryzie była różna - przeważnie od czterech do sześciu (m.in. u okazu typowego). U niektórych owe kolce były znacznie mniejsze. Opisany w 2020 r. okaz UALVP 55900 wykazał jeszcze większą różnorodność w budowie kryzy niż dotąd sądzono. Ma on m.in. duże wyrostki P1 i P2, które u pozostałych okazów są niewielkie. Cechuje się także wyraźną asymetrią – prawa kość ciemieniowa ma siedem wyrostków, a lewa osiem (Holmes i in., 2019). Niewielkie wybrzuszenia położone bocznie występowały tylko u niektórych okazów. Niewielkie rogi brwiowe występowały jedynie u niedojrzałych osobników, zastąpione u osobników dorosłych płaskimi powierzchniami. Na przedzie czaszki znajdował się duży kostny dziób, a z tyłu szczęk liczne, ciasno upakowane zęby, tworzące baterie zębowe. Służyły do rozdrabniania pokarmu, którym były nisko rosnące rośliny (zob. też [[Triceratops#Dziób i szczęki]]).  Jak znaczna część ceratopsów, ''Styracosaurus''  miał duże nozdrza.
 Najmłodszy z dotąd opisanych okazów (TMP 09.80.1) miał mały, zakrzywiony róg na nosie i krótkie, okrągłe rogi nad oczami. Zamiast długich kolców, na kościach ciemieniowych rosły krótkie, trójkątne i płaskie wyrostki. Rogi nadoczodołowe młodego styrakozaura były krótsze i bardziej zaokrąglone niż u podobnej wielkości centrozaura. TMP 09.80.1 miał również stosunkowo dłuższy pysk niż dorosłe osobniki (Brown i in., 2020).
-Kończyny były raczej krótkie i zbudowane z masywnych kości (zob. też [[Triceratops#Kończyny i lokomocja]]). Ułożenie kończyn przednich i ruch ramion u ''Styracosaurus'' przypomina ten u [[chasmozauryn]]ów. Podczas poruszania się łokcie były schowane po bokach, z kością promieniową przed kością łokciową i bez rotacji wewnętrznej. Styrakozaur, gdy zginał i prostował swoje łokcie powodował ruchy ciała i głowy na boki lub w górę i w dół (Senter i Mackey, 2023). Trzy palce kończyn przednich i wszystkie cztery palce stopy zakończone były szerokimi, zaokrąglonymi kopytkami. Ogon styrakozaura był krótki, podobnie jak u innych zaawansowanych ceratopsów.
+Odcinek szyjny ''Styracosaurus'' liczył 9 kręgów szyjnych, z czego trzy przednie tworzyły ''[[syncervical]]''. W odcinku grzbietowym było 12 kręgów, które zmieniały swój kształt. Trzony czterech pierwszych miały owalny zarys w kierunku grzbietowym. Od piątego kręgu trzony stawały się szersze po stronie brzusznej, natomiast tylne przyjmowały kształt lekko gruszkowaty. W odcinku ogonowym było 45 kręgów, podobnie jak u innych centrozaurynów (np. ''[[Centrosaurus]]'' - 46 i ''[[Brachyceratops]]'' - 47). Podobne jak u innych ceratopsydów, styrakozaur miał znacznie krótsze przedramię od ramienia. Kość promieniowa mierzyła ok. 65% długości kości ramiennej. Kość kulszowa była łagodnie zakrzywiona, podobnie jak u innych centrozaurynów oraz protoceropsydów. Różniła się jednak ona w stosunku do silnie wygiętych kości kulszowych chasmozaurynów (Holmes i [[Ryan]], 2013). Kończyny były raczej krótkie i zbudowane z masywnych kości (zob. też [[Triceratops#Kończyny i lokomocja]]). Ułożenie kończyn przednich i ruch ramion u ''Styracosaurus'' przypomina ten u [[chasmozauryn]]ów. Podczas poruszania się łokcie były schowane po bokach, z kością promieniową przed kością łokciową i bez rotacji wewnętrznej. Styrakozaur, gdy zginał i prostował swoje łokcie powodował ruchy ciała i głowy na boki lub w górę i w dół (Senter i Mackey, 2023). Trzy palce kończyn przednich i wszystkie cztery palce stopy zakończone były szerokimi, zaokrąglonymi kopytkami. Ogon styrakozaura był krótki, podobnie jak u innych zaawansowanych ceratopsów.
 ''Styracosaurus'' prawdopodobnie padał ofiarą takich dinozaurów drapieżnych jak ''[[Daspletosaurus]]''. Przed takimi zagrożeniami bronił się, zapewne używając ostrych rogów oraz być może tworząc stada, choć nie ma na to jednoznacznych dowodów.

@@ Linia 35: / Linia 35: @@
 [[Eucentrosaura]]
-[[Centrosaurini]]
+? [[Centrosaurini]]
   |grafika                = Styracosaurus.png
   |podpis                 = Rekonstrukcja ''S. albertensis''. Autor: UnexpectedDinoLesson [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Styracosaurus.png]
@@ Linia 96: / Linia 96: @@
 ==Paleopatologie==
 [[Plik:Sage Creek Styracosaurus Royal Tyrrell 1.jpg|left|thumb|Szkielet okazu TMP 89.97.1. Fot. Etemenanki3 [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Sage_Creek_Styracosaurus_Royal_Tyrrell_1.jpg]]]
-[[Holotyp|Okaz typowy]] ''Styracosaurus'' miał połączone i częściowo nadchodzące na siebie podstawy rogów ciemieniowych P4 i P5 na lewej stronie kryzy. Prawdopodobnie deformacja ta powstała w wyniku złamania kości ciemieniowej (Holmes i in., 2007).
+O paleopatologiach ceratopsydów zobacz więcej w: [[Ceratopsoidea#Paleopatologie]].
 ==Styrakozaur w kulturze masowej==

← poprzednia wersja		Wersja z 21:13, 30 lis 2023
Linia 178:		Linia 178:
	[[Kategoria:Kreda]]		[[Kategoria:Kreda]]
	[[Kategoria:Kampan]]		[[Kategoria:Kampan]]
		+	[[Kategoria:Rodzaj wielogatunkowy]]

@@ Linia 36: / Linia 36: @@
 [[Centrosaurini]]
-  |grafika                = Styracosaurus_albertensis_Julius_Csotonyi.PNG
+  |grafika                = Styracosaurus.png
-  |podpis                 = Rekonstrukcja ''S. albertensis''. Autor: Julius Csotonyi [http://dx.doi.org/10.1371/journal.pone.0067182.g006]
+  |podpis                 = Rekonstrukcja ''S. albertensis''. Autor: UnexpectedDinoLesson [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Styracosaurus.png]
 [[Plik:Styracosaurus ovatus by ABelov2014.jpg|350px]]
 Rekonstrukcja ''S. ovatus'' padającego ofiarą dromeozaurydów. Autor: ABelov2014 [https://www.deviantart.com/abelov2014/art/Rubeosaurus-ovatus-523602283]

@@ Linia 46: / Linia 46: @@
 ==Wstęp==
 [[Plik: AMNH_5372.jpg|thumb|300px|Szkielet okazu AMNH 5372. [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:AMNH_5372.jpg].]]
-''Styracosaurus'' to [[rodzaj]] średniej wielkości dinozaura rogatego należącego do [[klad]]u centrozaurynów. Żył około 76,4-75,5 milionów lat temu, w okresie późnej kredy ([[kampan]]) na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej. Rodzaj ten ma dwa ważne [[gatunek|gatunki]]: ''Styracosaurus albertensis'' i ''Styracosaurus ovatus''. Dawniej do styrakozaura było zaliczanych dużo więcej gatunków, lecz straciły one ważność bądź zostały przeniesione do innych [[rodzaj]]ów (''[[Einiosaurus]]''). Jego skamieniałości znajdywane są w kanadyjskiej prowincji Alberta i stanie Montana w USA.
+''Styracosaurus'' to [[rodzaj]] średniej wielkości dinozaura rogatego należącego do [[klad]]u centrozaurynów. Żył około 75,8-75,1 milionów lat temu, w okresie późnej kredy ([[kampan]]) na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej. Rodzaj ten ma dwa ważne [[gatunek|gatunki]]: ''Styracosaurus albertensis'' i ''Styracosaurus ovatus''. Dawniej do styrakozaura było zaliczanych dużo więcej gatunków, lecz straciły one ważność bądź zostały przeniesione do innych [[rodzaj]]ów (''[[Einiosaurus]]''). Jego skamieniałości znajdywane są w kanadyjskiej prowincji Alberta i stanie Montana w USA.
 Styrakozaur to roślinożerca żerujący i poruszający się na wszystkich czterech kończynach. Osiągał on długość 5,5 metra, 2 metrów wysokości w biodrach oraz wagę w okolicach 2-4 ton. Jak wszystkie ceratopsydy, miał masywną czaszkę, najeżoną groźnie wyglądającymi rogami.

@@ Linia 17: / Linia 17: @@
 <small>(formacja [[Two Medicine]])</small>
-  |czas                   = {{Występowanie|76.4|75.5}}
+  |czas                   = {{Występowanie|75.8|75.1}}
-ok. 76,4-75,5 [[Ma]] <ref>Fowler, 2017</ref><br>
+ok. 75,8-75,1 [[Ma]] <ref>Eberth, D. A., Evans, D. C., Ramezani, J., Kamo, S. L., Brown, C. M., Currie, P. J., & Braman, D. R. (2023). "Calibrating geologic strata, dinosaurs, and other fossils at Dinosaur Provincial Park (Alberta, Canada) using a new CA-ID-TIMS U–Pb geochronology". Canadian Journal of Earth Sciences. [[doi:10.1139/cjes-2023-0037]]</ref><br>
 <small>[[późna kreda]] ([[kampan]])</small>
   |systematyka            =
@@ Linia 66: / Linia 66: @@
 '''Miejsce:''' [[Kanada]] – Alberta, [[formacja]] [[Dinosaur Park]]
-'''Czas:''' ok. 76,4-76,2 [[Ma]]
+'''Czas:''' ok. 75,8-75,1 [[Ma]]
 '''Materiał kopalny''': [[Holotyp]] to osobnik CMN 344 - niemal kompletna czaszka i szkielet pozaczaszkowy.
@@ Linia 78: / Linia 78: @@
 '''Miejsce:''' [[USA]] – Montana, [[formacja]] [[Two Medicine]]
-'''Czas:''' ok. 75,6-75,5 [[Ma]]
+'''Czas:''' ?ok. 75,6-75,5 [[Ma]]<ref>Ryan (2003) podaje, że stanowisko w którym znajdował się [[holotyp]] ''S. ovatus'' jest nieznane, ale uważa, że znajduje się w pobliżu miejsca, gdzie odnaleziono holotyp ''Einiosaurus''. Wg Folwera (2017) ''S. ovatus'' mógł być starszy od ''[[Stellasaurus]]'', a podany przez niego czas występowania jest jedynie hipotetyczny.</ref>
 '''Materiał kopalny''': [[Holotyp]] to okaz USNM 11869, zawierający następujące szczątki: częściowa kość ciemieniowa należąca do dorosłego osobnika, składająca się z większości poprzecznego łuku wraz z trzema zrośniętymi parami kolcopodobnych wyrostków na pozycjach P3, P4 i P5.