Equijubus: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Dinozaury.com
Skocz do: nawigacja, szukaj
m
m
 
Linia 43: Linia 43:
 
==Budowa i paleobiologia==
 
==Budowa i paleobiologia==
 
[[Plik:Equijubus_Kordite.jpg|thumb|Czaszka. Fot. Kevin A. Geiselman (Kordite) [https://www.flickr.com/photos/kordite/2044832000/]]]
 
[[Plik:Equijubus_Kordite.jpg|thumb|Czaszka. Fot. Kevin A. Geiselman (Kordite) [https://www.flickr.com/photos/kordite/2044832000/]]]
Czaszka ''Equijubus'' mierzyła 57 cm długości. Wykazała ona cechy budowy kości przedszczękowej oraz łzowej nieobecne u [[bazalny|bazalnych]] [[Iguanodontia|iguanodontów]]. Kość szczękowa przypominała inne wczesne [[Hadrosauroidea|hadrozauroidy]]. Kość zębowa była najbardziej masywną kością żuchwy. Kręgi szyjne były [[centrum|opistoceliczne]]. Trzeci kręg szyjny miał dodatkowe wyrostki kostne zwane epipofizami, które były jednymi z [[diagnoza|cechami diagnostycznymi]] tego [[takson]]u. Trzony kręgi grzbietowów grzbietowych były podobne do szyjnych. Kręgi grzbietowe (6-8 i 11-15) miały również dodatkowe struktury stawowe zwane hypofenami (You i in., 2003; McDonald i in., 2014).
+
Czaszka ''Equijubus'' mierzyła 57 cm długości. Wykazywała ona cechy budowy kości przedszczękowej oraz łzowej nieobecne u [[bazalny|bazalnych]] [[Iguanodontia|iguanodontów]]. Kość szczękowa przypominała inne wczesne [[Hadrosauroidea|hadrozauroidy]]. Kość zębowa była najbardziej masywną kością żuchwy. Kręgi szyjne były [[centrum|opistoceliczne]]. Trzeci kręg szyjny miał dodatkowe wyrostki kostne zwane epipofizami, które były jednymi z [[diagnoza|cechami diagnostycznymi]] tego [[takson]]u. Trzony kręgów grzbietowych były podobne do szyjnych. Kręgi grzbietowe (6-8 i 11-15) miały również dodatkowe struktury stawowe zwane hypofenami (You i in., 2003; McDonald i in., 2014).
  
 
Jak inne ornitopody, ''Equijubus'' był roślinożerny. W żerowaniu pomocny był mocny, rogowy dziób oraz szeregi ostrych zębów w górnej szczęce (każdy po 23 zęby) oraz w żuchwie, która miała dwa szeregi zębów zapasowych (lecz drugi był mocno zredukowany). Na zębach omawianego dinozaura odnaleziono mikroskamieniałości traw (skrzemionkowane fragmenty epiderm oraz fitolity). To odkrycie sugeruje, że część diety ''Equijubus'' mogły stanowić trawy (You i in., 2003; Wu i in., 2018).
 
Jak inne ornitopody, ''Equijubus'' był roślinożerny. W żerowaniu pomocny był mocny, rogowy dziób oraz szeregi ostrych zębów w górnej szczęce (każdy po 23 zęby) oraz w żuchwie, która miała dwa szeregi zębów zapasowych (lecz drugi był mocno zredukowany). Na zębach omawianego dinozaura odnaleziono mikroskamieniałości traw (skrzemionkowane fragmenty epiderm oraz fitolity). To odkrycie sugeruje, że część diety ''Equijubus'' mogły stanowić trawy (You i in., 2003; Wu i in., 2018).

Aktualna wersja na dzień 23:15, 26 sty 2026

Autor: Maciej Ziegler, Sebastian Oziemski
Korekta: Dawid Mazurek, Tomasz Sokołowski, Paweł Konarzewski


Equijubus (ekwijubus)
Długość 7 m [1]
Masa 2,5 t [1]
Dieta roślinożerny
Miejsce Chiny - Gansu

(grupa skalna Xinminpu)

Czas
252 201,4 143,1
66

wczesna kreda (alb)

Systematyka Dinosauria

Ornithischia

Ornithopoda

Iguanodontia

Styracosterna

? Hadrosauriformes

? Hadrosauroidea

Equijubus normani skeleton.jpg
Zrekonstrowany szkielet Equijubus. Fot. ★Kumiko★ [3]
Mapa znalezisk
Wczytywanie mapy…

Wstęp

Equijubus to rodzaj iguanodonta z wczesnej kredy Chin, który został opisany przez You, Luo, Shubina, Witmera, Tanga Z. i Tanga F. w roku 2003.

Materiał kopalny

Szkielet tkwiący w skalnej płycie. Fot. ★Kumiko★ [1]

Holotyp tego dinozaura (IVPP V12534) składa się z kompletnej bocznie spłaszczonej czaszki oraz trzydziestu jeden kręgów: 9 szyjnych, 16 grzbietowych i 6 krzyżowych. Okaz typowy znajduje się w Instytucie Paleontologii Kręgowców i Paleoantropologii w Pekinie (Institute of Vertebrate Paleontology and Paleoanthropology - w skrócie IVPP).

Budowa i paleobiologia

Czaszka. Fot. Kevin A. Geiselman (Kordite) [2]

Czaszka Equijubus mierzyła 57 cm długości. Wykazywała ona cechy budowy kości przedszczękowej oraz łzowej nieobecne u bazalnych iguanodontów. Kość szczękowa przypominała inne wczesne hadrozauroidy. Kość zębowa była najbardziej masywną kością żuchwy. Kręgi szyjne były opistoceliczne. Trzeci kręg szyjny miał dodatkowe wyrostki kostne zwane epipofizami, które były jednymi z cechami diagnostycznymi tego taksonu. Trzony kręgów grzbietowych były podobne do szyjnych. Kręgi grzbietowe (6-8 i 11-15) miały również dodatkowe struktury stawowe zwane hypofenami (You i in., 2003; McDonald i in., 2014).

Jak inne ornitopody, Equijubus był roślinożerny. W żerowaniu pomocny był mocny, rogowy dziób oraz szeregi ostrych zębów w górnej szczęce (każdy po 23 zęby) oraz w żuchwie, która miała dwa szeregi zębów zapasowych (lecz drugi był mocno zredukowany). Na zębach omawianego dinozaura odnaleziono mikroskamieniałości traw (skrzemionkowane fragmenty epiderm oraz fitolity). To odkrycie sugeruje, że część diety Equijubus mogły stanowić trawy (You i in., 2003; Wu i in., 2018).

Pozycja filogenetyczna

Equijubus jest przeważnie uważany był za bazalnego hadrozauroida (m.in. Paul, 2008; analizy: You i in., 2003, McDonalda, 2010 czy McDonalda i in., 2014). Z kolei uboższa w taksony analiza Normana (2004) wskazuje, że nie jest hadrozauroidem, gdyż jest bardziej bazalny niż Iguanodon.

Odkrycie i pochodzenie nazwy

Szczątki zostały odkryte na pustyni Gobi, w Górach Mazong-shan, od których dinozaur wziął swoją nazwę. "Ma Zong" oraz Equijubus oznaczają "końską grzywę". Nazwa rodzajowa powstała z połączenia łacińskich słów Equus (koń) i juba (grzywa). Epitet gatunkowy (normani) jest uhonorowaniem brytyjskiego paleontologa Davida B. Normana za jego badania nad ornitopodami.

Spis gatunków

Equijubus You, Luo, Shubin, Witmer, Tang i Tang, 2003
E. normani You, Luo, Shubin, Witmer, Tang i Tang, 2003

Bibliografia

McDonald, A. T., Barrett, P. M., & Chapman, S. D. (2010). "A new basal iguanodont (Dinosauria: Ornithischia) from the Wealden (Lower Cretaceous) of England". Zootaxa, 2569(1), 1-43.

McDonald, A. T., Maidment, S. C., Barrett, P. M., You, H. L., & Dodson, P. (2014). "Osteology of the basal hadrosauroid Equijubus normani (Dinosauria, Ornithopoda) from the Early Cretaceous of China". [w:] Eberth, D. A., & Evans, D.C. (red.) "Hadrosaurs: Proceedings of the International Hadrosaur Symposium". Indiana University Press, 44-72.

Norman, D. (2004) "Basal Iguanodontia" w:] Weishampel, D.B., Dodson, P. & Osmólska, H. "The Dinosauria" Bwyd. University of California - Berkeley i Los Angeles, 413-437.

Paul, G. S. (2008). "A revised taxonomy of the iguanodont dinosaur genera and species". Cretaceous Research, 29(2), 192-216. doi:10.1016/j.cretres.2007.04.009

Prieto-Marquez, A. (2010). "Glishades ericksoni, a new hadrosauroid (Dinosauria: Ornithopoda) from the Late Cretaceous of North America". Zootaxa, 2452(1), 1-17. doi:10.11646/ZOOTAXA.2452.1.1

You, H. L., Luo, Z. X., Shubin, N. H., Witmer, L. M., Tang, Z. L., & Tang, F. (2003). "The earliest-known duck-billed dinosaur from deposits of late Early Cretaceous age in northwest China and hadrosaur evolution". Cretaceous Research, 24(3), 347-355. [4]

Wu, Y., You, H. L., & Li, X. Q. (2018). "Dinosaur-associated Poaceae epidermis and phytoliths from the Early Cretaceous of China". National Science Review, 5(5), 721-727. doi:10.1093/nsr/nwx145

  1. 1,0 1,1 Paul, G. S. (2024). "The Princeton Field Guide to Dinosaurs: 3rd Edition" wyd. Princeton University.