Mierasaurus

Z Encyklopedia Dinozaury.com
Wersja z dnia 21:54, 22 sty 2026 autorstwa Paweł (dyskusja | edycje) (uzupełnienia)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Autor: Marcin Szermański
Korekta: Mateusz Tałanda, Paweł Konarzewski


Mierasaurus (mierazaur)
Długość 11,5 m [1]
Wysokość 3 m (w ramionach [1]
Masa 4,8 t [1]
Dieta roślinożerny
Miejsce USA - Utah

(formacja Cedar Mountain - dolne pokłady warstw Yellow Cat)

Czas
252 201,4 143,1
66

ok. 143-142 Ma
wczesna kreda (berrias)

Systematyka Dinosauria

Saurischia

Sauropodomorpha

Sauropoda

Turiasauria

Mierasaurus Skull.png
Rekonstrukcja czaszki Mierasaurus na podstawie okazu typowego. Autor: PaleoNeolitic [3]
Mapa znalezisk
Wczytywanie mapy…

Wstęp

Mierasaurus to kredowy zauropod należący do kladu Turiasauria - niezbyt zaawansowanych dinozaurów długoszyich. Jego odkrycie jest bardzo ważne dla lepszego poznania tej słabo rozpoznanej grupy, gdyż znanych było dotychczas zaledwie kilka rodzajów. Dotychczas znane występowały jedynie w późnej jurze na terenie dzisiejszej Europy.

Mierasaurus jest zatem dowodem, że przedstawiciele Turiasauria przybyli do Ameryki Północnej na przełomie jury i kredy (późny tyton - walanżyn) i występowali jeszcze ok. 132 milionów lat temu. Mierasaurus (oraz Moabosaurus utahensis, którego Royo-Torres i in. również przypisują do Turiasauria) to jedyne znane północnoamerykańskie zauropody nie należące do kladu Neosauropoda.

Materiał kopalny

Kręgi szyjne mierazaura. Źródło: Royo-Torres i in., 2017 [1]

Wszystkie pozostałości należące do przynajmniej 2 osobników Mierasaurus spoczywały w pokładach formacji Cedar Mountain, należącej do dolnych warstw zwanych Yellow Cat.

Holotyp (UMNH.VP.26004) to pojedynczy osobnik, wg naukowców nie w pełni dorosły (ang. subadult) ze względu na nie do końca zrośnięte trzony i łuki neuralne niektórych kręgów grzbietowych. Składa się na niego częściowa czaszka i żuchwa, zęby, wiele kręgów (9 szyjnych [w tym atlas], 11 grzbietowych i 15 ogonowych), żebra (11 szyjnych, 6 grzbietowych, 6 krzyżowych) 2 szewrony, prawa i częściowa lewa łopatka, lewa kość promieniowa, łokciowa i lewa "dłoń", kompletne elementy miednicy, obie kości udowe, lewa kość piszczelowa i strzałkowa, lewa kość skokowa i lewa stopa.

Materiał przypisany to prawdopodobnie kość zębowa należąca do osobnika młodocianego (UMNH.VP.26010) i udowa (UMNH.VP.26011) należąca do okazu podobnego wieku.

Budowa

Kości kończyn mierazaura. Źródło: Royo-Torres i in., 2017 [2]

Mierasaurus był niedużym turiazaurem charakteryzującym się niespotykaną budową czaszki, kręgów, miednicy oraz kończyn. Puszka mózgowa mierazaura była podobna jak u neozauropodów niebędących tytanozaurymorfami oraz diplodokoidów. Kręgi szyjne miały opistoceliczny kształt z licznymi uchyłkami pneumatycznymi. Natomiast kregi grzbietowe były amficeliczne oraz apneumatyczne. Kość krzyżowa składała się z co najmniej 5 kręgów. I kość śródstopia była dłuższa niż IV kość, podobnie jak u przedstawicieli Macronaria.

Etymologia

Nazwa rodzajowa Mierasaurus honoruje hiszpańskiego kartografa o nazwisku Miera y Pacheco. Był on pierwszym europejskim naukowcem, który odwiedził dzisiejsze Utah. Dowodził ekspedycją naukowcą Domíngueza-Escalante w 1776 roku. Epitet gatunkowy bobyoungi upamiętnia Roberta Younga za jego wkład w badanie pokładów wczesnokredowych stanu Utah.

Spis gatunków

Mierasaurus Royo-Torres, Upchurch, Kirkland, DeBlieux, Foster, Cobos i Alcalá, 2017
M. bobyoungi Royo-Torres, Upchurch, Kirkland, DeBlieux, Foster, Cobos i Alcalá, 2017

Bibliografia

Royo-Torres, R., Upchurch, P., Kirkland, J. I., DeBlieux, D. D., Foster, J. R., Cobos, A., & Alcalá, L. (2017). "Descendants of the Jurassic turiasaurs from Iberia found refuge in the Early Cretaceous of western USA". Scientific Reports. 7: 14311. doi:10.1038/s41598-017-14677-2

  1. 1,0 1,1 1,2 Molina-Pérez, R., & Larramendi, A. (2020). "Dinosaur Facts and Figures: The Sauropods and Other Sauropodomorphs". Princeton University Press.