Lohuecotitan
| Autor: | Marcin Szermański |
| Korekta: | Mateusz Tałanda, Paweł Konarzewski |
| Lohuecotitan | |
|---|---|
| Długość | 11 m [1] |
| Wysokość | 2,2 m (w ramionach) [1] |
| Masa | 3,2 t [1] |
| Dieta | roślinożerny |
| Miejsce | Hiszpania - Cuenca |
| Czas |
ok. 74-70 Ma |
| Systematyka | Dinosauria |
| 350px Modele przestawiające dorosłego i młodocianego osobnika Lohuecotitan. Fot. PePeEfe [2] | |
| Mapa znalezisk | |
Wczytywanie mapy…
| |
Wstęp
Lohuecotitan to późnokredowy przedstawiciciel tytanozaurów. Występował na terenie dzisiejszej Hiszpanii pod sam koniec ery dinozaurów, na przełomie kampanu i mastrychtu. Jego bardzo dobrze zachowany, lecz niekompletny szkielet został opisany w 2016 roku przez zespół paleontologów pod przewodnictwem Verónici Díez Díaz.
Materiał kopalny
Dinozaur ten znany jest z jednego szkieletu (HUE-EC-01), którego poszczególne kości uległy rozproszeniu na małą odległość. Znaleziono trzy kręgi szyjne, sześć grzbietowych, fragmenty krzyżowych i 20 kręgów ogonowych. Oprócz nich żebra, łuki hemalne, lewą kość łokciową, lewą i prawą kulszową, lewą łonową oraz udową, piszczelową i strzałkową z prawej nogi.
Budowa, systematyka i paleobiologia
Lohuecotitan pandafilandi został opisany na podstawie 8 unikatowych cech anatomicznych, dotyczących m.in. budowy kręgów grzbietowych i ogonowych. Na ich podstawie uczeni doszli do wniosku, że zauropod ten należy do grupy Lithostrotia i jest bardziej zaawansowanym przedstawicielem tego kladu niż Malawisaurus.
Knoll i współpracownicy (2013) opisali mózgoczaszkę tytanozaura z Hiszpanii, którą przypisali do rodzaju Ampelosaurus, jednak w 2019 roku Knoll i inni sądzą, że jednak należała ona do Lohuecotitan. Błędnik ucha wewnętrznego Lohuecotitan miał bardziej zredukowaną budowę niż Giraffatitan. Cecha ta mogła być związana z bardziej ograniczonym zakresem ruchów głowy, zwłaszcza podczas jej obracania. Półkule mózgowe były niewielkie i słabo rozwinięte. W odróżnieniu od bardziej prymitywnego zauropoda Spinophorosaurus, nie odnaleziono u omawianego rodzaju złożonego systemu żył wewnątrzczaszkowych. Według Knolla i in. (2013) mogło to być spowodowane słabym zachowaniem skamieniałości.
Etymologia
Nazwa rodzajowa Lohuecotitan znaczy "tytan z Lo Hueco" - stanowiska, w którym spoczywały jego skamieniałe szczątki. W tym samym rejonie znajdywano już w przeszłości skamieliny należące do innych zauropodów, a także do teropodów, ornitopodów i innych organizmów kopalnych. Epitet pandafilandi nawiązuje do Pandafilando de la fosca vista, która jest jedną z postaci w powieści Miguela de Cervantesa "Don Kichot". Jest to olbrzym, przeciwko któremu ma walczyć główny bohater.
Spis gatunków
| Lohuecotitan | Díez Díaz, Mocho, Páramo, Escaso, Marcos-Fernández, Sanz i Ortega, 2016 |
| L. pandafilandi | Díez Díaz, Mocho, Páramo, Escaso, Marcos-Fernández, Sanz i Ortega, 2016 |
Bibliografia
Díez Díaz, V., Mocho, P., Páramo, A., Escaso, F, Marcos-Fernández, F., Sanz, J. L., & Ortega, F. (2016). "A new titanosaur (Dinosauria, Sauropoda) from the Upper Cretaceous of Lo Hueco (Cuenca, Spain)". Cretaceous Research, 68, 49-60. doi:10.1016/j.cretres.2016.08.001
Knoll, F., Lautenschlager, S., Valentin, X., Díez Díaz, V., Suberbiola, X. P., & Garcia, G. (2019). "First palaeoneurological study of a sauropod dinosaur from France and its phylogenetic significance". PeerJ, 7, e7991. doi:10.7717/peerj.7991
Knoll, F., Ridgely, R. C., Ortega, F., Sanz, J. L., & Witmer, L. M. (2013). "Neurocranial osteology and neuroanatomy of a Late Cretaceous titanosaurian sauropod from Spain (Ampelosaurus sp.)". PLoS One, 8(1), e54991. doi:10.1371/journal.pone.0054991