Phosphatotitan
| Autor: | Michał Siedlecki |
| Phosphatotitan (fosfatotytan) | |
|---|---|
| Długość | ok. 10m [1] |
| Masa | ok. 5,5 t [1] |
| Dieta | roślinożerny |
| Miejsce | Maroko - Churibka
(dolna część jednostki Couche III) |
| Czas |
ok. 67Ma |
| Systematyka | Dinosauria
Argentinosauria (? = Longkosauria) |
Rekonstrukcja przyżyciowa. Autor: Connor Ashbridge [1] | |
Wstęp
Phosphatotitan to rodzaj stosunkowo niewielkiego tytanozaura żyjącego na terenie dzisiejszego Maroka pod koniec Mezozoiku. Był jednym z ostatnich przedstawicieli zauropodów.
Etymologia
Nazwa rodzajowa pochodzi z greki i oznacza "fosforanowy olbrzym", co odnosi się do marokańskich bogatych złóż fosforanów, w pokładach których znaleziono szczątki tego tytanozaura. Epitet gatunkowy odnosi się do prowincji Churibka, na terenie której odkryto materiał kopalny licznych zwierząt z końca kredy, w tym należący do fosfatotytana.
Materiał kopalny
Holotyp (MHNM.KHG.888) to częściowy szkielet pozaczaszkowy, który tworzą kręgi grzbietowe i ogonowe, kość krzyżowa, fragmenty kości biodrowej, kość kulszowa oraz obie k. łonowe. Elementy szkieletu zostały odkryte stowarzyszone ze sobą w osadach stanowiska Sidi Chennane w dolnej części jednostki Chouche III.
Budowa i systematyka
Fosfatotytan był stosunkowo niewielkim tytanozaurem, o masie prawdopodobnie nieprzekraczającej 10% masy Patagotitan i długości ok. jednej trzeciej długości patagotytana. Od innych tytanozaurów odróżniał się szczegółami budowy kręgów grzbietowych, kości łonowych i kulszowych. Analiza filogenetyczna umieściła omawiany takson jako bliskiego krewnego nienazwanego tytanozaura z Sidi Daoui (nieco młodsza górna część Couche III) w obrębie nowo nazwanego kladu Argentinosauridae, wraz z argentynozaurem i wspomnianym wyżej patagotytanem. Obie formy z mastrychtu Maroka były zdecydowanie mniejsze od swych olbrzymich krewniaków z pierwszej połowy późnej kredy Argentyny. Autorzy opisu fosfatotytana podejrzewają, że stosunkowo małe rozmiary marokańskich argentynozaurydów mogą wynikać z odizolowania Maroka od większości Afryki w drugiej połowie późnej kredy, co uczyniłoby ten ląd wyspą, bądź wyspowym kontynentem lub z generalnym trendem późnokredowych tytanozaurów do zmniejszania swoich rozmiarów (liczne niewielkie formy z kampanu-mastrychtu Ameryki Półudniowej są tego dobrym przykładem).
Spis gatunków
| Phosphatotitan | Longrich, Pérez-Moreno, Díez Díaz, Pereda-Superbiola, Bardet i Jalil, 2026 |
| P. khouribgaensis | Longrich, Pérez-Moreno, Díez Díaz, Pereda-Superbiola, Bardet i Jalil, 2026 |
Bibliografia
Longrich, N.R.; Pérez-Moreno, A.; Díez Díaz, V.; Pereda-Suberbiola, X.; Bardet, N.; Jalil, N.-E. (2026). "A titanosaurian sauropod with South American affinities (Lognkosauria: Argentinosauridae) from the Late Maastrichtian of Morocco and evidence for dinosaur endemism in Africa". Diversity. 18 (5) 241. doi:10.3390/d18050241